Gyula Krúdy, węgierski pisarz, urodził się pod koniec XIX wieku. Zmarł w 1933 roku. Jego twórczość zalicza się do klasyki literatury, a ja do tej pory chyba nie czytałam jeszcze żadnej z jego książek. Kojarzę jego najsłynniejszy zbiór opowiadań, „Miasto uśpionych kobiet”. Kiedy dowiedziałam się, że wydany zostanie tom „Wszystkie kobiety Sindbada”, zainteresowałam się tym tytułem i postanowiłam odkryć nieznanego mi dotąd autora, który tak bardzo inspirował największych węgierskich pisarzy, jacy tworzyli po nim. Czytaj dalej
„Wszystkie kobiety Sindbada” – Gyula Krúdy
Odpowiedz
Tadeusza Borowskiego nie trzeba przedstawiać miłośnikowi literatury czy historii. Zdaje się nam, że coś o nim wiemy, głównie dzięki jego opowiadaniom obozowym. Niewiele osób, które po raz pierwszy mają do czynienia z tymi tekstami, zastanawia zastanawia się nad tym, czy to co czytają odzwierciedla w jakimś opisuje, kim był autor „Pożegnania z Marią”? Zapominamy bardzo często o poezji Tadeusza Borowskiego, o jego wrażliwości, a także oryginalności jego twórczości. Dzięki lekturom obowiązkowym w liceum poznaliśmy wyjątkowość tej formy, a potem okazuje się, że mało kto potrafił w ten sposób pisać. 
Wiele napisano książek o Gdyni, ale uwagę czytelników przyciągnęła z pewnością „Gdynia obiecana. Miasto, modernizm, modernizacja 1920-1939” Grzegorza Piątka. Reportaż przyniósł jej autorowi Nagrodę Literacką Gdynia w kategorii esej oraz Paszport Polityki w kategorii literatura, doczekał się też „Nike Czytelników 2023”. Czas pokaże czy książka Aleksandry Boćkowskiej pt. „Gdynia. Pierwsza w Polsce” również otrzyma tak wiele prestiżowych wyróżnień. Pierwsza widoczna różnica między tymi reportażami jest bardzo istotna: Grzegorz Piątek opowiadał o dwudziestoleciu międzywojennym, natomiast Aleksandra Boćkowska zajęła się czasami współczesnym, począwszy od zakończenia drugiej wojny światowej. 
Nie ukrywam, że zawsze czekam na nowe książki Anny Sakowicz. Czytam również historie dedykowane dzieciom. Tym razem jednak opowieść, która 26 marca ma swoją premierę, jest przeznaczona dla czytelników dorosłych. „Zawodowa dziewczyna”, dotyczy pewnej profesji, często eufemistycznie nazywanej najstarszym zawodem świata. Anna Sakowicz nie byłaby jednak sobą, gdyby nie podeszła do tematu w sposób nieco bardziej skomplikowany, niż na pierwszy rzut oka. Dostaniemy bowiem dwie warstwy czasowe: współczesną i PRL-owską. 
Czy masz niekiedy wrażenie, że literaturę polską odsuwasz nieco na bok, sięgając częściej po tę zagraniczną? Kiedy premierę miała powieść „Prawdziwa historia Jeffreya Watersa i jego ojców”, stwierdziłam, że czytam dużo prozy amerykańskiej, a teraz mam ochotę na coś z rodzimego podwórka, więc przeczytam książkę polskiego pisarza. Wmówiłam sobie, że twórca „Prawdziwej historii Jeffreya Watersa i jego ojców” jest autorem ze Stanów, ponieważ pisze o amerykańskim miasteczku Copperfield, nawet zerknęłam na fragmenty, w których akurat był zapis audycji radiowej, co skojarzyło mi się nieco z serialem „Przystanek Alaska”. Dopiero kiedy Jul Łyskawa dostał Paszport „Polityki”, zorientowałam się, jak bardzo się pomyliłam. Sama zrobiłam sobie psikusa, jakimś cudem przeoczyłam „ł” w nazwisku autora i przerobiłam go na Amerykanina. 
Jonathan Littell, francuski pisarz amerykańskiego pochodzenia, zasłynął książką „Łaskawe”. Zajmował się rownież tematyką współczesnych konfliktów, co zobaczyć można w reportażach „Czeczenia” i „Zapiski z Homs”. Jego najnowsza publikacja powstała we współpracy z fotografem Antoinem d’Agatą. Kiedy zerkniemy na okładkę, od razu zastanawiamy się, czym są tytułowe „Kłopotliwe miejsca” i gdzie się znajdują?