Często nam się wydaje, że jesteśmy ekspertami od Rosji. Wszak nasz kraj graniczy z tą potęgą, że nie wspomnę o historii. Rosyjską duszę opisywali jednak najlepiej sami Rosjanie. Czy zatem wrażenia z podróży do Związku Radzieckiego John Steinbecka mogą być w jakiś sposób odkrywcze dla nas? Biorąc pod uwagę, że autor książki i słynny fotograf dotarli tam, gdzie niewielu ludzi z Zachodu, była to ważna wyprawa. Zabiera nas bowiem do kraju ogarniętego stalinizmem, w czasy zimnej wojny. Warto zatem zobaczyć ten kraj i jego mieszkańców ukazanych w „Dzienniku podróży do Rosji”. Czytaj dalej
„Dziennik z podróży do Rosji” – John Steinbeck, Robert Capa
7
Opowiadanie jako gatunek literacki, nie należy moim zdaniem do łatwych form. Przede wszystkim dlatego, że musi być świetnie skonstruowane, by przemówić do czytelnika. Wymaga od autora wielu umiejętności, przede wszystkim precyzji w wyrażaniu myśli. W niewielu słowach należy zawrzeć cały świat przedstawiony, a oprócz tego jako czytelnik, chciałabym być zaskakiwana oraz zmuszana do refleksji. Nie tak dawno temu mistrzynię tego gatunku, Alice Munro, doceniono literackim Noblem. Yiyun Li jest pisarką amerykańską, pochodzącą z Chin. Debiutowała w 2005 roku i w ciągu dekady zdążyła zdobyć uznanie i wiele prestiżowych nagród. 
Reportaż Włodzimierza Nowaka pt. „Niemiec. Wszystkie ucieczki Zygfryda” dotyka problemu, o którym wciąż trudno się mówi, choć wydaje się nam, że wiele lat minęło od czasów, kiedy był najbardziej dotkliwy. Kiedy skończyła się druga wojna światowa łatwo było określić, kto jest zły. Propaganda PRL-owska wmawiała nam, że byli to Niemcy. Po wysiedleniach nie miało już ich być w Polsce, a jednak co jakiś czas trafiali się tacy, których tożsamość trudno było jednoznacznie określić. Wystarczyło, że w czasie wojny, albo krótko po, ze związku Polki i Niemca (albo odwrotnie) urodziło się dziecko. Kim ono zatem było? 
Obecnie, po ponad trzydziestu latach od śmierci Grzegorza Przemyka, możemy poznać szczegóły jednej z najgłośniejszych zbrodni lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Autor reportażu, Cezary Łazarewicz, dokładnie rekonstruuje przebieg wydarzeń, a oprócz tego pokazuje jakimi metodami posłużyła się władza w PRL-u, by zatuszować sprawę, aby winni nigdy nie zostali za nią ukarani. Dziennikarz planując napisanie artykułu w trzydziestą rocznicę śmierci Grzegorza Przemyka, napotkał w aktach sprawy na słowa nakreślone przez matkę ofiary – Barbarę Sadowską. Właśnie one przyczyniły się do powstania tej książki. 
Aleksander Kaczorowski jest autorem biografii „Hrabal. Słodka apokalipsa”. Zresztą nie po raz pierwszy zajął się tym pisarzem. Pracował nad tą postacią już od połowy lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. W 2004 roku wydana została książka „Gra w życie. Opowieść o Bohumilu Hrabalu”. Aleksander Kaczorowski jest również znawcą literatury czeskiej oraz tłumaczem z tego języka. Jakiś czas temu sięgnęłam po świetną biografię tego autora pt. 
Pavel Vilikovský jest słowackim pisarzem, którego książki były już tłumaczone na język polski. Jednak mi po raz pierwszy udało się sięgnąć po ostatnią, wydaną w naszym kraju powieść tego autora, zatytułowaną „Opowieść o rzeczywistym człowieku”. Na temat PRL-u napisano wiele, znamy go całkiem dobrze – niektóre dinozaury takie jak ja, troszkę jeszcze pamiętają z tego okresu. A jak wyglądał komunizm na Słowacji? Pavel Vilikovský pokazuje ten system na przykładzie zwykłego człowieka.