Miłośnikom polskiej literatury nie trzeba przedstawiać Macieja Siembiedy. Szczególnie cenią sobie autora ci, którzy nie odrzucają prozy kryminalnej, łączącej w sobie często wątki historyczne. Tak będzie również w przypadku najnowszej publikacji Macieja Siembiedy. Tym razem jednak nie dostajemy ciągu dalszego cyklu z Jakubem Kanią w roli głównej, a powieść niezależną. Przeniesiemy się w okolice świętokrzyskich lasów. Na Łysej Polanie według legend spotykały się wiedźmy, a na Czarciej Polanie diabeł poległ pod ciężarem dźwiganego przez siebie kamienia. Czytaj dalej
„Gołoborze” – Maciej Siembieda
Odpowiedz
Michał Paweł Urbaniak w ubiegłym roku zadebiutował powieścią 
Z pewnością każdy czytelnik posiada w swej pamięci tytuły, które wywarły na nim szczególne wrażenie w czasie swego doświadczania literatury. Do takich książek warto wracać choćby po to, by sprawdzić, czy w miarę upływu lat zmienił się nasz odbiór danego dzieła. Przy okazji wznowienia debiutu Isabel Allende postanowiłam sięgnąć po książkę, którą czytałam wiele lat temu. Okazało się, że „Dom duchów” wciąż jest dla mnie ważnym tytułem. Szczególnie dzisiaj, gdy obchodzimy Dzień Kobiet, warto przypomnieć sobie jakże aktualną historię o sile kobiet. 
Mihail Sebastian był rumuńskim dramaturgiem i powieściopisarzem żyjącym i tworzącym w pierwszej połowie XX wieku. Jego żydowskie pochodzenie sprawiło, że jako świadek rodzącego się w Rumunii faszyzmu, z niepokojem patrzył w przyszłość. Radykalizację postaw społeczeństwa opisał w powieści „Od dwóch tysięcy lat”. Wydana w 1934 roku wywołała skandal, zarówno w środowisku żydowskim, jak i wśród prawicowych kręgów. Na głosy krytyki autor odpowiedział esejem „Jak zostałem chuliganem”. Mimo to jako twórca wciąż pozostawał na uboczu. Dopiero wydane w 1996 roku „Dzienniki 1935-1944” przyniosły mu spóźnione uznanie, ponieważ Mihail Sebastian zginął tragicznie w 1945 roku. 
Węgierska pisarka, Edina Szvoren, oprócz działalności pisarskiej, pracuje jako nauczycielka w szkole muzycznej. Debiutowała w 2005 roku i od tego czasu doczekała się wielu nagród literackich. Za zbiór opowiadań „Nie ma i lepiej, żeby nie było” otrzymała w 2015 Europejską Nagrodę Literacką. Rok temu otrzymała Libri Prize za książkę „Verseim”. Opowiadania to pierwsza jej książka przetłumaczona na język polski. Przełożyła ją z języka węgierskiego Anna Butrym. 
Justyna Kopińska jest licznie nagradzaną autorką reportaży, między innymi została pierwszą polską dziennikarką, którą uhonorowano European Press Prize w kategorii „Distinguished Writing Award” przyznawaną przez The Guardian Foundation i The Reuters Foundation. Pisze przede wszystkim o sprawach kryminalnych, pokazując jak działają sądy i więziennictwo. Po lekturze zbioru reportaży