Wyobrażałam sobie, że latem wreszcie nadrobię wszystkie wymarzone trasy rowerowe. Tymczasem rzeczywistość potrafi zaskoczyć i to wcale nie z powodu koronawirusa, a raczej zmiennej pogody, która nie zawsze zachęca do tego, by wsiąść na siodełko rowerowe. Pozostaje zatem lektura w oczekiwaniu, aż przestanie padać deszcz. Mam swoje ulubione książki o tematyce rowerowej. Pisałam wcześniej o niedawno wydanym tytule: „Kociewie. Nieprzewodnik rowerowy” Anny i Sławomira Sakowiczów. Do najwybitniejszych dzieł literatury polskiej, w których jazda na rowerze staje się istotnym motywem zaliczyć można „Szkice piórkiem” Andrzeja Bobkowskiego, który opisuje powrót do Paryża czasu wojny, a potem samo miasto z perspektywy siodełka rowerowego. Teraz sięgnęłam po najnowszą książkę Jakuba Kornhausera „Premie górskie najwyższej kategorii”. Niewielką objętościowo opowieść o podróżach rowerowych po Krakowie. Czytaj dalej
„Premie górskie najwyższej kategorii” – Jakub Kornhauser
3
Wilki wzbudzają w ludziach przeróżne, często skrajne emocje. W kulturze symbolizują zarówno siłę, jak i zło, niezależność oraz dzikość. Do dzisiaj budzą strach, mimo że przyrodnicy próbują walczyć ze szkodliwymi stereotypami. W efekcie największym zagrożeniem dla wilka jesteśmy my. Mimo uświadamiania wciąż słyszymy o tym, jak dużym problemem jest kłusownictwo. Wilk ze względu na to, że jest drapieżnikiem, na pierwszy rzut oka może wydawać się konkurencją np. dla hodowców owiec, ale często jest sprzymierzeńcem rolników, polując na zwierzęta wywołujące szkody w uprawach roślin. W komiksie „Wilk”, którego autorem jest Jean-Marc Rochette, zobaczymy, jak może wyglądać rywalizacja między człowiekiem a drapieżnikiem. 
Nie jestem miłośniczką poradników, choć zdarza mi się czasem po jakiś sięgnąć. Książka „12 sprytnych sposobów, jak ocalić nasz świat” napisana przez ekspertów Światowego Funduszu na rzecz Przyrody (World Wide Fund for Nature) miała być sposobem na bezsenną noc, ale okazało się, że nie wpłynęła na moją senność, za to ów długą noc całkiem mi umiliła. Okazało się, że o prostych metodach i nawykach, które mogą wpłynąć pozytywnie na środowisko można opowiedzieć w sposób przyjemny i żartobliwy. Łatwo straszyć, ale przecież nie o to chodzi. Eksperci WWF pokazują, jak działać, by ocalić świat. 
Nadszedł marzec, więc o poranku budzi nas klangor żurawi. Jeszcze parę lat temu spotkać jednego, to było coś. Teraz jest ich naprawdę wiele. Zaraz po tych dostojnych ptakach przylatują bociany. W tym roku część z nich pojawiła się troszkę wcześniej niż zwykle, dlatego odnoszę wrażenie, że już przyszła wiosna. Wspominam o ptakach, ponieważ postanowiłam sięgnąć po książkę pt. „Wojtek”, skierowaną do młodszych odbiorców o przygodach pewnego bociana. Jej autorem jest Wojciech Mikołuszko, a całość wzbogaciła ilustracjami Małgorzata Dmitruk. 
Nie trzeba być wyjątkowym znawcą przyrody czy ekologii, by wiedzieć, kim jest Jane Goodall. Jak doszło do tego, że zaczęła badać szympansy i stała się ikoną nauki oraz ekologii? Znamy ją przecież również jako aktywistkę, wysłanniczkę ONZ, autorkę książek. Nawet Wisława Szymborska ponoć marzyła o tym, żeby poznać tę niezwykłą kobietę. Natomiast sam tytuł książki Danuty Tymowskiej „Jane Goodall. Pani od szympansów” kojarzy mi się ze znanym wierszem Zbigniewa Herberta. 
Początek nowego roku szkolnego to czas, kiedy rodzice szczególnie zwracają uwagę na publikacje o walorach edukacyjnych. Wprawdzie dzieciaki uczą się w szkole, ale wielu bystrzaków często czuje pewien niedosyt i chciałyby zagłębić jakiś temat. Warto wtedy podsunąć im takie książki, które jeszcze bardziej je zachęcą do nauki. Co zaproponować młodym miłośnikom przyrody? Może książkę, w której mowa o osobliwościach z życia zwierząt? Andy Seed, brytyjski autor książek dla młodszych i starszych, pracował w szkole podstawowej, więc świetnie zna potrzeby dzieci. Jego „Dzikie sekrety przyrody” to propozycja nietypowa, ponieważ nie tylko uczy, ale również bawi.