Jeśli nie lubisz opowiadań, nie daj się zwieść książce „Stolik dla dwojga” Amora Towlesa. Tak, jest to zbiór sześciu krótkich form, ale oprócz tego otrzymujemy jeszcze jedną historię, która spokojnie mogłaby zostać potraktowana jako niezbyt obszerna powieść. Autor tych siedmiu tekstów znany jest i uwielbiany za „Dżentelmena w Moskwie”, „Dobre wychowanie” i ostatnią powieść wydaną u nas dwa lata temu „Lincoln Highway”. Czytaj dalej
Gyula Krúdy, węgierski pisarz, urodził się pod koniec XIX wieku. Zmarł w 1933 roku. Jego twórczość zalicza się do klasyki literatury, a ja do tej pory chyba nie czytałam jeszcze żadnej z jego książek. Kojarzę jego najsłynniejszy zbiór opowiadań, „Miasto uśpionych kobiet”. Kiedy dowiedziałam się, że wydany zostanie tom „Wszystkie kobiety Sindbada”, zainteresowałam się tym tytułem i postanowiłam odkryć nieznanego mi dotąd autora, który tak bardzo inspirował największych węgierskich pisarzy, jacy tworzyli po nim. Czytaj dalej
Książka Jana Balabána pt. „Zapytaj taty” jest wznowieniem. Po polsku opublikowano ją w 2013 roku w tłumaczeniu Olgi Czernikow i wtedy nie miałam okazji po nią sięgnąć. Kiedy chcę poznawać literaturę czeską, słowacką, czy środkowoeuropejską, mam na oku kilka wydawnictw, które posiadają wartościowe tytuły. Książkowe Klimaty należy do tych, po których powieści można sięgać w ciemno, gdyż dostajemy literaturę z najwyższej półki. Mnie dodatkowo do „Zapytaj taty” przyciągnęła sylwetka autora, który zmarł zaraz po napisaniu tej książki. Co ciekawe, Jan Balabán, porusza w niej temat śmierci oraz żałoby. Czytaj dalej
Marek Sekielski nie daje nam łatwych książek. Porusza w nich tematy, które wolelibyśmy, żeby nigdy nas nie dotyczyły. Tak było z reportażem jego współautorstwa, jaki czytałam już jakiś czas temu: „Jest OK. To dlaczego nie chcę żyć?”. Teraz sięgnęłam po zbiór rozmów „Współuzależnione”. Poznajemy w nich historie dziesięciu kobiet. Osób, które mogą powiedzieć o sobie, że ich życie nie było usłane różami. Kim są rozmówczynie Marka Sekielskiego? Czytaj dalej
Wkrótce minie rok po śmierci Paula Austera. Chętnie sięgałam po książki tego pisarza, a najlepiej w mojej pamięci utrwalił się świetny „Sunset Park” i „Dziennik zimowy”. Kiedy dowiedziałam się, że premierę będzie miał „Baumgartner” oczywiście zainteresowałam się tym tytułem. Pisarz zajął się w tej powieści tematem żałoby i starości. Zrobił to jednak nieco inaczej niż w „Dzienniku zimowym”, gdyż nie sugeruje autobiografizmu, a fikcję literacką, choć odniesienia do własnej przeszłości pisarza także odnajdziemy. Czytaj dalej
Mam wrażenie, że wojna w Ukrainie nie spędza nam już snu z powiek, tak jak się to działo na początku. Przyzwyczailiśmy się do niej, choć wciąż budzi niepokój, gdyż jest tak blisko nas. Nie mamy jednak pojęcia, jak wygląda współczesny konflikt zbrojny. Oglądaliśmy może pewne przekazy medialne, nijak to jednak nie oddaje pełnego jej obrazu. Dopiero ktoś, kto się znajdzie w ukraińskim wojsku, będzie umiał się na ten temat wypowiedzieć. Choćby jak wyjaśnić słowo „Null” będące tytułem książki. Czytaj dalej