Magnus Florin jest autorem zarówno powieści, jak i mikropowieści, dramatów, a także esejów. Jego twórczość tłumaczy się na wiele języków. Wydawca podaje, że Florina uznaje się za jednego z najbardziej oryginalnych i cenionych twórców współczesnej literatury szwedzkiej. Teraz możemy sięgnąć po zbiór „Drobne owady”. Składa się on z dwóch niedługich form prozatorskich pt. „Rodzeństwo” oraz „Córka Kartezjusza”. Wcześniej mogliśmy poznać książkę „Ogród” tego autora. Warto też dodać, że Magnus Florin związany jest z teatrem. Będzie to miało znaczenie, gdy poznamy „Drobne owady”. Czytaj dalej
„Drobne owady” – Magnus Florin
Odpowiedz
Wiele już powiedziano na temat tego, jak traktowane były kobiety przed wiekami. Dzisiaj wydawać by się mogło, że sytuacja uległa poprawie. W końcu wszyscy mamy te same prawa. Czy to rzeczywiście jest już tak idealnie? Brytyjska psycholożka i aktywistka, dr Jessica Taylor, postanowiła zająć się tym tematem, ale pod kątem psychiatrii. Książka, którą napisała, uznawana jest za prowokacyjną i bezkompromisową, jeśli chodzi o podejście do zdrowia psychicznego i feminizmu. 
Nie udało mi się sięgnąć po książkę „Przepraszam za brzydkie pismo. Pamiętniki wiejskich kobiet” Antoniny Tosiek od razu, kiedy się ukazała. Mija niemal rok od premiery, ale w końcu poznałam ten ważny tytuł. Książka została doceniona, a jej wydanie zostało uznane za istotne wydarzenie literackie. Zapewne wielu ta publikacja skojarzy się z „Chłopkami” Joanny Kuciel-Frydryszak, ale oczywiście w tym przypadku nie można mówić o kopiowaniu, gdyż autorka książki „Przepraszam za brzydkie pismo” pracowała nad tematem zanim stał się głośny. Zajęła się pamiętnikami pisanymi przez kobiety ze wsi. 
Polscy czytelnicy za sprawą tłumaczenia Agaty Wróbel mogą sięgnąć po debiutancką powieść „W ciemność” Anny Bolavy. Autorka zdobyła za nią prestiżową nagrodę Magnesia Litera 2016 w kategorii proza. Jest to pierwszy przekład pisarki na naszym rynku wydawniczym i mam nadzieję, że wkrótce przełożone zostaną pozostałe tytuły Anny Bolavy. Zastanawiałam się, zaczynając czytanie powieści „W ciemność”, dlaczego zrobiło się o niej głośno i dlaczego zdobyła ważną nagrodę literacką. 
Anna Sakowicz, choć od ładnych paru lat mieszka w Starogardzie Gdańskim, większą część życia spędziła w Stargardzie (wtedy Szczecińskim). Kiedyś te tereny nazywano Ziemiami Odzyskanymi, ale o historii tych miejsc uczono się tylko, jeśli dotyczyły czasów polskich. Czyli od momentu, kiedy takie miasto wkraczało pod inne panowanie, kończyła się edukacja na ten temat. Gdy ziemie dostają się w ręce Polski, zaczynamy naukę historii na nowo. Zostaje niczym niezapełniona dziura dotycząca czasów, kiedy w tych miejscach żyli Niemcy. Anna Sakowicz postanowiła przyjrzeć się Stargardowi w momencie, kiedy władzę w mieście przejęli naziści. 
Anna Jadowska debiutowała w tym roku za sprawą powieści „Dadzieja”. Autorka znana jest z nieco innej dziedziny kultury, ponieważ dotychczas docierała do publiczności jako reżyserka i scenarzystka filmowa (twórczyni m.in. „Kobiety na dachu”). Teraz mamy okazję, by poznać Annę Jadowską z innej strony i zastanowić się, jak operuje słowem pisanym, czy w podobny sposób, jak w przypadku filmu? Szybko dostrzeżemy, że w „Dadziei” zmysł wzroku okaże się istotny, a wiele scen w książce będzie bardzo obrazowych.