Stanisław Bereś jest historykiem literatury, profesorem Uniwersytetu Wrocławskiego. Publikował wywiady z Tadeuszem Konwickim, Stanisławem Lemem i Andrzejem Sapkowskim. W kręgu jego zainteresowań znajduje się Tadeusz Gajcy. Wcześniej opublikował na jego temat monografię „Uwięziony w śmierci. O twórczości Tadeusza Gajcego”, która była skróconą wersją jego rozprawy habilitacyjnej. Teraz możemy sięgnąć po bardzo obszerną książkę Stanisława Beresia: „Gajcy. W pierścieniu śmierci”. Czytaj dalej
„Gajcy. W pierścieniu śmierci” – Stanisław Bereś
2
Kiedy moje pokolenie rozpoczynało swoją przygodę z samodzielnym czytaniem, z pewnością pamięta „Dzieci pana Astronoma”, czy „Czarną krowę w kropki bordo”, albo „Tadka Niejadka”. Oprócz tego były krótkie książeczki z serii „Poczytaj mi mamo” i liczne wierszyki w pismach dla dzieci. Twórczość Wandy Chotomskiej liczy się w setkach, a może w tysiącach (jeśli chodzi o utwory rymowane). Barbara Gawryluk spisała wspomnienia słynnej autorki tworzącej dla dzieci i pokazała jaki trzeba było mieć charakter, żeby w tak w szarej powojennej rzeczywistości udało się pisać tak pozytywne teksty. 
Jerzego Kukuczkę znali wszyscy. Ci którzy interesowali się sportem oraz ci, którzy nic wspólnego z nim nie mieli. Tak samo jak każdy wiedział, kto to jest Zbigniew Boniek, czy Kazimierz Deyna. Dlatego, kiedy ten najsłynniejszy polski himalaista zginął w najwyższych górach świata, coś się nagle skończyło. Sama byłam wtedy nastolatką, ale doskonale pamiętam, że i na mnie ta smutna wiadomość wywarła spore wrażenie. Przecież Jerzy Kukuczka był człowiekiem z żelaza, a jednak pokonała go południowa ściana Lhotse. 
Książka Paula Kalanithiego „Jeszcze jeden oddech” właśnie dzisiaj ma swoją premierę. W Stanach Zjednoczonych szybko znalazła się na listach bestsellerów, a teraz dzięki Wydawnictwu Literackiemu możemy sięgnąć po polskie tłumaczenie. Popularność tej biografii nie powinna dziwić, ponieważ temat, który podejmuje autor, prędzej czy później dotknie każdego z nas. Paul Kalanithi odpowiada na bardzo trudne pytanie: jak umrzeć oraz czy możemy się przygotować się na własną śmierć? 
Johanna Bodor urodziła się w 1965 roku w Rumunii. Dorastała w trudnych czasach dyktatury Nicolae Ceaușescu i jako dziecko marzyła o tym, by zostać baletnicą. Jej książka „Nie szkodzi, kiedyś zrozumiem” ma charakter autobiograficzny i mowa w niej o tym, jak rodzina Bodor próbowała dostać się na Węgry, bo właśnie tam była szansa na nieco lepsze życie. 
Pol Pot nazywany jest Frankensteinem komunizmu. Jednak co wiemy o człowieku, który się ukrywał pod tym pseudonimem? Philip Short, autor tej biografii, przez wiele lat był zagranicznym korespondentem „The Times”, „The Economist” i BBC na Dalekim Wschodzie. Dzięki temu, że przebywał w Kambodży w latach siedemdziesiątych i na początku osiemdziesiątych, mógł napisać tak obszerną i dokładną książkę o człowieku, który odpowiedzialny jest za śmierć ponad miliona swoich rodaków.