Czy Wit Szostak kojarzy się Wam z literaturą dla dzieci? Mnie nie i rzeczywiście, do tej pory książki pisarza skierowane były do dorosłych czytelników. Z kolei najnowsza publikacja Wita Szostaka pt. „Wylinka” to powieść dla młodych odbiorców. Takich od około dziesiątego roku życia. W takim wieku są bohaterowie tej książki, ale nieco starsi też mogą spokojnie sięgnąć po powieść. Już pierwszy rzut oka na „Wylinkę” przyciągnie wzrok przyszłego czytelnika. Otrzymujemy grubą oprawę, a wewnątrz znajdziemy klimatyczne ilustracje Aleksandry Krzanowskiej. Czytaj dalej
„Wylinka” – Wit Szostak
Odpowiedz
Agnieszka Osiecka jest artystką, która wielu osobom wydaje się bliska. Wiemy o niej niby wiele. Piosenki jej autorstwa śpiewają wszyscy wrażliwcy, inni powiedzą, że oglądali seriale opowiadające o życiu Osieckiej. Podjęcie się w tej sytuacji napisania biografii wydaje się skomplikowaną sprawą. Dzienniki prowadzone przez samą poetkę z pewnością pomagają w przyjrzeniu się opisywanej postaci. Z drugiej strony stanowią rodzaj kreacji. Jest sporo materiału do weryfikowania, sprawdzenia i wybrania. Karolina Felberg nie poddała się i owocem jej pracy jest „Osiecka. Rodzi się ptak”. 
Na co dzień nie zastanawiam się, jak ważny jest wzrok. Doceniam go jednak, kiedy uświadamiam sobie, co mu zawdzięczam, co miałam okazję do tej pory w życiu zobaczyć. Nawet jeśli daleko mu do doskonałości, to przecież bez niego byłoby znacznie trudniej. Powieść Thomasa Schlessera pt. „Oczy Mony” uświadamia nam, że warto zwracać uwagę na to, na co kierujemy nasz wzrok. 
Literatura japońska przyciąga moją uwagę ze względu na odległość i różnice kulturowe, jakie nas dzielą, choć oczywiście lubię szukać tego, co nas łączy. Nanae Aoyama w powieści „Idealny czas na smuteczek” zabiera nas do Tokio, do domu położonego tak blisko stacji, że można z bliska obserwować podróżnych. Kogo tam poznamy? Czy bohaterów podobnych do tych z filmu „Perfect Days”?Okaże się, że te historie mają ze sobą coś wspólnego, nie tylko miejsce. 
Kiedy sięgam po prozę Annie Ernaux, spodziewam się tematów, które pozwolą mi zanurzyć się w doświadczeniu drugiego człowieka w taki sposób, by pobudzić empatię do tego stopnia, że nawet coś, czego nigdy nie poznałam, stanie się bliskie i zrozumiałe. Annie Ernaux pisała w 
Krystyna Śmigielska jest autorką książek dla dorosłych, dla dzieci i młodzieży. Choć zadebiutowała w 2006 roku, to „Niedaleko od jabłoni” jest pierwszą powieścią tej pisarki, którą miałam okazję poznać. Mamy tu do czynienia z historią obyczajową, w której głównymi bohaterami są dwaj mężczyźni. Jeden z nich jest młodym studentem, drugi wykładowcą akademickim z całkiem poważnym stażem pracy. Dzięki lekturze książki dowiemy się, co ich łączy.