Gra paragrafowa wygląda jak zwyczajna książka. W środku niewiele się różni na pierwszy rzut oka od pierwszej powieści z brzegu. Jednak są to tylko pozory. Za sprawą książek paragrafowych czytelnik ma w pewnym stopniu możliwość wyboru i wpływania na fabułę. Nie ma tu zwykłej, liniowej narracji, a dostajemy różnego rodzaju przecinające się ścieżki prowadzące do kolejnych skrzyżowań fabularnych. To jednak odbiorca wpływa na rozwój wydarzeń, a zakończenie historii różnić się będzie, w zależności od tego, jakich decyzji dokona. Kiedy dowiedziałam się, że Radek Rak napisał taką opowieść, zainteresowałam się tytułem „Dunder, albo kot zaświatu”. Czytałam wielokrotnie tę paragrafówkę, a to dlatego, że za każdym razem otrzymywałam inną historię. Czytaj dalej
„Dunder, albo kot zaświatu” – Radek Rak
Odpowiedz
Nie ukrywam, że zawsze czekam na nowe książki Anny Sakowicz. Czytam również historie dedykowane dzieciom. Tym razem jednak opowieść, która 26 marca ma swoją premierę, jest przeznaczona dla czytelników dorosłych. „Zawodowa dziewczyna”, dotyczy pewnej profesji, często eufemistycznie nazywanej najstarszym zawodem świata. Anna Sakowicz nie byłaby jednak sobą, gdyby nie podeszła do tematu w sposób nieco bardziej skomplikowany, niż na pierwszy rzut oka. Dostaniemy bowiem dwie warstwy czasowe: współczesną i PRL-owską. 
Czy masz niekiedy wrażenie, że literaturę polską odsuwasz nieco na bok, sięgając częściej po tę zagraniczną? Kiedy premierę miała powieść „Prawdziwa historia Jeffreya Watersa i jego ojców”, stwierdziłam, że czytam dużo prozy amerykańskiej, a teraz mam ochotę na coś z rodzimego podwórka, więc przeczytam książkę polskiego pisarza. Wmówiłam sobie, że twórca „Prawdziwej historii Jeffreya Watersa i jego ojców” jest autorem ze Stanów, ponieważ pisze o amerykańskim miasteczku Copperfield, nawet zerknęłam na fragmenty, w których akurat był zapis audycji radiowej, co skojarzyło mi się nieco z serialem „Przystanek Alaska”. Dopiero kiedy Jul Łyskawa dostał Paszport „Polityki”, zorientowałam się, jak bardzo się pomyliłam. Sama zrobiłam sobie psikusa, jakimś cudem przeoczyłam „ł” w nazwisku autora i przerobiłam go na Amerykanina. 
Pytanie o własną tożsamość nie jest niczym nowym w literaturze. Wydawać by się mogło, że nie może być w tym nic specjalnie skomplikowanego. Urodziliśmy się w danym miejscu i tam zapuszczamy korzenie. Trudności pojawiają się w momencie, gdy przyglądamy się bliżej i dokładniej temu, co nas kształtowało. Jak to możliwe, że następuje to na długo zanim przyjdziemy na świat? W książce „Król Warmii i Saturna” zobaczymy, jak złożone i rozłożone w czasie jest owo stawanie się. Kim? Polką, Warmiaczką, a może wszystko zależy od języka, jakim się posługujemy? 
Dziewczynki muszą być grzeczne. Takie hasło od wieków wyznaczało model wychowywania dziewcząt. Co to tak naprawdę znaczy? Czy kobiety mają zawsze być posłuszne i podporządkowane? Dziś dorośli inaczej patrzą na swoje córki. Pozwalają im na bycie sobą. W literaturze bohaterki niezależne, samodzielne, zbuntowane i kreatywne pojawiały się znacznie wcześniej. Ich losy poznawałam z wypiekami na twarzy w czasach własnej młodości. Potem te książki podsuwałam córce. Współcześnie również znajdziemy takie postacie literackie. Sylwia Chutnik w „Łobuziarach”, swojej najnowszej książce skierowanej do młodych czytelniczek, pokazuje, w jakich opowieściach szukać tych ciekawych i fajnych bohaterek. 
W czasie Świat Bożego Narodzenia magiczny klimat chyba najbardziej intensywnie odczuwają dzieci. Często udziela się on nieco starszym ludziom, ale przecież w okresie świątecznym każdy trochę inaczej patrzy na rzeczywistość. Również bohater opowieści Jaroslava Rudiša pt. „Boże Narodzenie w Pradze” przeżyje niezwykłą noc wigilijną, choć niekoniecznie w tradycyjnym wymiarze.