Jarosław Czechowicz znany jest wszystkim miłośnikom książek, jako autor bloga „Krytycznym okiem”, w którym dokładnie analizuje współczesną literaturę. Sam również jest autorem kilku książek. Jako pisarz zadebiutował w ubiegłym roku powieścią pt. „Toksyczność„, a od kilku dni możemy sięgnąć po jego kolejną książkę. „Winne” w pewnym sensie mają coś wspólnego z pierwszą powieścią, choćby dlatego że jej bohaterkami są kobiety, które doświadczyły wiele zła i nie mogą się otrząsnąć z traum wyniesionych z dzieciństwa. Czytaj dalej
„Winne” – Jarosław Czechowicz
2
Książki Ałbeny Grabowskiej cieszą się sporą popularnością. Na podstawie jej bestsellerowej sagi TVP nakręciło serial „Stulecie Winnych”. Pisarka tworzy powieści obyczajowe, psychologiczne, kryminały, pisze też dla dzieci. Z wykształcenia jest neurolożką, specjalizującą się w pomaganiu dzieciom chorującym na padaczkę. Dopiero od dziewięciu lat pisze książki, które okazują się niezwykle zróżnicowane gatunkowo. Za kilka dni będzie można sięgnąć po „Matki i córki” najnowszą powieść Ałbeny Grabowskiej. 
Tematem przewodnim tegorocznego festiwalu Literacki Sopot była literatura francuska. Nie zabrakło jednak i polskich pisarzy. W ramach spotkań na plaży gościł między innymi Marcin Wicha. Tradycją jest, że na plaży przy Klubie Atelier odbywa się cykl rozmów z wybitnymi autorami, nagradzanymi i nominowanymi do Nagrody Literackiej Nike. Prowadził je (po raz piąty) Michał Nogaś. Postanowiłam sięgnąć po książkę, która choć niepozorna objętościowo, wyróżnia się treścią, a jej okładka przyciąga wzrok. „Rzeczy, których nie wyrzuciłem” to z jednej strony esej, a z drugiej można ją traktować jako rodzaj autobiograficznych wspomnień autora książki, albo opowiadań, które łączy postać matki pisarza. 
Wracam po krótkiej nieobecności, bo obowiązki zawodowe sprawiły, że nie było szans na czytanie, a tym bardziej na pisanie. Udało mi się jednak w poznać najnowszą książkę Anny Sakowicz. Pisarki, której nie trzeba przedstawiać tym, którzy regularnie tu zaglądają. Autorka mieszka w moich okolicach i miło śledzi się rozwój kariery kogoś, kogo się zna. Anna Sakowicz pochodzi wprawdzie ze Stargardu, ale postanowiła się przenieść do Starogardu (uwaga: te dwie miejscowości, które wymieniłam, to nie jest pomyłka). Czytam kolejne powieści pisarki i widzę, jak stopniowo zdobywa coraz większe uznanie i wierną rzeszę czytelników. Myślę, że najnowsza powieść „Na dnie duszy” sprawi, że będzie ich jeszcze więcej. 
Co to znaczy być dobrą matką? Kiedy kobieta urodzi dziecko, zakłada się, że instynkt macierzyński będzie niezwykle silny i sprawi, że matka od razu będzie wiedziała, co robić. Tyle, że oprócz obdarowywania dziecka uczuciem, potrzebne są pewne umiejętności. Dlatego może się zdarzyć, że kobieta nie uważa się za dobrą matkę. Błądzi w ciemnościach i stopniowo uczy się swojego dziecka. Co jednak, jeśli nie wszystko dzieje się po jej myśli? Macierzyństwo rzadko bywa sielanką, a młode matki odkrywają, że zostały oszukane. Wszak nie tak przedstawiano im przyszłość. Na dodatek to tylko jeden z trzech głównych aspektów, w których należy się wykazać. Jest jeszcze kariera zawodowa oraz związki uczuciowe. Czy da się to wszystko pogodzić, a na dodatek być osobą szczęśliwą? Główna bohaterka powieści „Macocha” nie sprawia wrażenia osoby spełnionej, a swoje lęki i wyrzuty sumienia topi w morzu alkoholu. 
Książka „Wakacje” jest debiutem powieściowym Grzegorza Uzdańskiego. Wydana została w serii „Archipelagi” przez W.A.B. Autor znany jest z tego, że założył profil „Nowe wiersze sławnych poetów” na Facebooku, gdzie publikuje pastisze wierszy cenionych poetów. Oprócz tego jest doktorem filozofii, nauczycielem w gimnazjum, śpiewa i pisze teksty w zespole Ryby. Dokąd zabierze nas jego powieść „Wakacje”?