„Shanataram”, książka Gregory Davida Robertsa, zachwyciła wielu czytelników. Nie odstraszyła ich nawet objętość powieści. Okazało się, że te 800 stron czyta się jednym tchem. Drugi tom pt. „Cień góry” jest równie obszerny, ale czy dorówna pierwszej części? Jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że inspiracją dla pisarza były prawdziwe wydarzenia, z jego własnego życia, to wydawać by się mogło, że „Shantaram” wykorzystała wszystkie możliwości. A jednak „Cień góry” jest książką równie obszerną, wątków trzymających w napięciu także nie zabraknie. Czytaj dalej
„Cień góry” – Gregory David Roberts
6
Ameryka Środkowa nie od dziś budzi nasze zainteresowanie, ponieważ inne kultury intrygują. Jednak czy w Meksyku nadal można znaleźć miejsca nietknięte, które nie mają nic wspólnego ze współczesną cywilizacją? Raczej nie. Globalizacja wpływa na wszystkich, wnika do każdego ziemskiego zakątka. Zatem to, co zostało opisane przez antropologów pół wieku temu może być nieaktualne. Czytałam książki Tony Halika, czy bardziej współczesne – Wojciecha Cejrowskiego. Jak opisuje Meksyk Piotr Grzegorz Michalik, zobaczymy w reportażach wydanych przez Czarną Owcę. 
Muzyczni idole nastolatków. Co się z nimi dzisiaj stało? Kiedyś uwielbiałam zespół Guns N’ Roses, słuchałam ich na okrągło, zdobywałam plakaty z niemieckich kolorowych pism, a potem z pierwszych magazynów muzycznych dla młodzieży wydawanych w Polsce. Natomiast moja świnka morska te postery namiętnie ogryzała – cóż to była za strata… Choć ich muzyka wciąż mi towarzyszyła, to o zespole praktycznie zapomniałam. Kiedy w mediach pojawia się Axl Rose, w niczym nie przypomina tego charyzmatycznego młodzieńca ze wspaniałym głosem. A co z pozostałymi członkami Guns N’ Roses? Dzięki wydanej jakiś czas temu autobiografii Duffa McKagana pt. „Sex, drugs & rock n’roll… i inne kłamstwa”, mogłam poznać historię basisty zespołu. 
Bez Syda Barretta nie byłoby tego fenomenu, jakim jest grupa Pink Floyd. Choć muzyk wcale nie nagrał zbyt wielu piosenek w tym zespole, to nadał mu kształt i wpłynął na pozostałych muzyków. Nawet wtedy, gdy ich drogi się rozeszły. O grupie wiele się dowiedziałam za sprawą książki 
Powieść „Narkopolis” Jeeta Thayila zabiera czytelnika w podróż. Właściwie są to dwie równoległe wędrówki. Pierwsza z nich dotyczy Bombaju, miasta mrocznego i groźnego, w którym nie brakuje spelun, palarni opium, czy brudnych burdeli. Druga podróż zabiera czytelnika do świata narkotykowych wizji, które trudno oddzielić od tego, co można nazwać fabułą powieści. Samemu trzeba odpowiedzieć sobie na pytanie, kiedy mamy do czynienia z akcją, a kiedy z opiumowym odlotem.
Jakub Żulczyk za książkę „Ślepnąc od świateł” został nominowany do Paszportów Polityki 2014. Choć nie wygrał, zaintrygował mnie swą powieścią, gdyż doceniono go za sposób w jaki ukazuje mroczne oblicze stolicy. Ostatnio Jakub Żulczyk pojawiał się też w mediach.