Roma Ligocka jest znana w kraju i na świecie nie tylko jako pisarka, ale również malarka. Dzięki książce „Dziewczynka w czerwonym płaszczyku” zyskała największą sławę, a tytuł stał się bestselerem. Nic dziwnego, ponieważ autorka po tym jak rozpoznała siebie w filmie „Lista Schindlera”, postanowiła napisać wspomnienia, skupiając się na czasach wojny. Potem pojawiły się kolejne książki. Wszystkie, które czytałam łączy jedno – są napisane w sposób osobisty i pełne autorefleksji oraz emocji. Czytaj dalej
„Jeden dobry dzień” – Roma Ligocka
2
Katalońskiego pisarza nie trzeba przedstawiać. Jaume Cabré jest bardzo popularny w naszym kraju, a jego powieści rozchodzą się jak ciepłe bułeczki. Tym razem wydany został zbiór opowiadań „Kiedy zapada zmrok”. Zresztą nie pierwszy, ponieważ w ubiegłym roku poznałam inny tom zawierający krótsze historie narracyjne. Była to 
Jeszcze nie tak dawno temu nie miałam pojęcia o tym, kim jest Arundhati Roy. Zauważyłam dopiero jej najnowszą książkę 
Ignacy Karpowicz należy do tej grupy polskich pisarzy, którzy mają wiele ciekawego do powiedzenia. Czytając jego kolejne książki miałam wrażenie, że już niczym nie jest w stanie mnie zaskoczyć, a dzięki 
Pierwsze zdanie powieści jest niezwykle ważne. Właśnie ono pozwala czytelnikowi już od początku zachwycać się danym dziełem. Za jego sprawą odkrywamy, czy dana książka trafia w nasz gust czytelniczy i czy będzie to zachwyt od pierwszej chwili. Jakiś czas temu wydano powieść „Piękno to bolesna rana”. Napisał ją Indonezyjczyk, Eka Kurniawan, ale na język polski przetłumaczona została z angielskiego. Łatwo się domyślić, że już początek książki bardzo mnie zaintrygował. Zaczyna się ona od następujących słów: „Pewnego pięknego popołudnia, w marcu, Dewi Ayu wstała z grobu, w którym przeleżała dwadzieścia jeden lat.” (s. 7).