Jeszcze nie tak dawno temu nie miałam pojęcia o tym, kim jest Arundhati Roy. Zauważyłam dopiero jej najnowszą książkę „Ministerstwo niezrównanego szczęścia”. Ta lektura była dla mnie odkryciem, dlatego postanowiłam sięgnąć po powieść „Bóg rzeczy małych”. Właśnie tej książce pisarka z Indii zawdzięcza swoją sławę. Wydana została dwie dekady temu, została przetłumaczona aż na czterdzieści języków. Wtedy jednak jej nie dostrzegłam. Teraz, za sprawą wydania kolejnej powieści, Wydawnictwo Zysk i S-ka postanowiło wznowić debiut tej pisarki. Warto dodać, że Arundhati Roy otrzymała za „Boga rzeczy małych” Nagrodę Bookera, zresztą jako pierwsza autorka z Indii. Czytaj dalej
„Bóg rzeczy małych” – Arundhati Roy
2
Ignacy Karpowicz należy do tej grupy polskich pisarzy, którzy mają wiele ciekawego do powiedzenia. Czytając jego kolejne książki miałam wrażenie, że już niczym nie jest w stanie mnie zaskoczyć, a dzięki 
Pierwsze zdanie powieści jest niezwykle ważne. Właśnie ono pozwala czytelnikowi już od początku zachwycać się danym dziełem. Za jego sprawą odkrywamy, czy dana książka trafia w nasz gust czytelniczy i czy będzie to zachwyt od pierwszej chwili. Jakiś czas temu wydano powieść „Piękno to bolesna rana”. Napisał ją Indonezyjczyk, Eka Kurniawan, ale na język polski przetłumaczona została z angielskiego. Łatwo się domyślić, że już początek książki bardzo mnie zaintrygował. Zaczyna się ona od następujących słów: „Pewnego pięknego popołudnia, w marcu, Dewi Ayu wstała z grobu, w którym przeleżała dwadzieścia jeden lat.” (s. 7).