Pierwszą książką Deborah Levy jaką poznałam było „Gorące mleko”, powieść skupiająca się na trudnych relacjach między matką a córką. Brytyjska pisarka urodziła się w 1959 roku w RPA, a jej ojciec dzialający na rzecz zniesienia aparthaidu był więźniem politycznym. Z tego powodu rodzina pisarki przeniosła się do Wielkiej Brytanii. Autorka dwukrotnie była nominowana do finału Nagrody Bookera między innymi za powieść „Gorące mleko”. Za kilka dni premierę będzie miał drugi nominowany tytuł „Płynąc do domu”. Dzisiaj recenzja przedpremierowa. Czytaj dalej
„Płynąc do domu” – Deborah Levy
Odpowiedz
Autora książki „Toksyczność” nie trzeba przedstawiać miłośnikom literatury pięknej. Tyle że Jarosław Czechowicz do tej pory znany był jako bloger zajmujący się niszową działalnością, czyli recenzowaniem książek. Strona internetowa „Krytycznym okiem” to takie lusterko w którym autor może się przejrzeć i sprawdzić, czy to co napisał, wnosi coś do literatury, czy lepiej dać sobie spokój. Już od kilkunastu lat, niezmiennie, można sprawdzać na blogu Jarosława Czechowicza, co nowego pojawia się na literackim rynku. 
Niemal każdy bloger książkowy pod koniec roku zaczyna zastanawiać się, jakie były te tytuły, które miał okazję poznawać? Która historia najbardziej utkwiła mu w pamięci, albo poruszyła? Rodzi się pytanie, ile ich tak właściwie było – książek, którym poświęciliśmy swój czas? Matematyka nie jest moją mocną stroną, ale wszelkie znaki na niebie wskazują na to, że zrecenzowałam ponad 170 tytułów. Tak naprawdę przeczytałam trochę więcej książek, ale jeśli kogoś interesuje, jakie one były, wystarczy zajrzeć na spis recenzowanych tytułów i przejrzeć listę recenzji z 2018 roku. 
Dzięki książce „Istota zła” Luca D’Andrea zyskał popularność. Teraz u nas może być o nim jeszcze bardziej głośno za sprawą niecodziennej akcji promocyjnej (o tym na końcu recenzji). Pierwsza z powieści tego włoskiego pisarza była thrillerem. „Lissy” również została utrzymana w tej konwencji. Lubicie dreszcz grozy podczas lektury? Najnowsza książka Luki D’Andrei dostarczy odbiorcy chwil pełnych napięcia. Może się zdarzyć, że na pewne zwierzęta już nigdy nie spojrzycie tak samo, jak wcześniej. 
Po lekturze „Czwartkowych wdów” Claudii Piñeiro oraz po spotkaniu z pisarką na festiwalu Literacki Sopot, nabrałam ochoty na kolejną jej powieść. Obecnie przetłumaczono trzy książki argentyńskiej autorki. „Betibu” jest drugą, po którą udało mi się sięgnąć. Oba tytuły łączy to, że są to historie o charakterze kryminalnym. Kiedy jednak przyjrzymy się tym opowieściom bliżej, zobaczymy znacznie więcej. W „Betibu” również otrzymamy analizę współczesnego społeczeństwa, nie zabraknie też ciekawych portretów psychologicznych, a także humoru. 
Często sięgam po powieści Toni Morrison, ponieważ noblistka w niezwykły sposób przedstawia rzeczywistość amerykańską, najczęściej z perspektywy czarnoskórych mieszkańców USA. Tym razem przeczytałam „Pieśń Salomonową” – trzecią z kolei powieść tej pisarki. Książka zdobyła National Books Critics Award, a jej napisanie musiało mieć wpływ na przyznanie literackiej Nagrody Nobla w 1993 roku.