Kiedy sięgam po literaturę o charakterze autobiograficznym, natychmiast przywołuję w myślach najwybitniejszych polskich i zagranicznych twórców. Niezależnie od tego czy to będą pamiętniki, czy dzienniki, czy autobiografie, wybór jest naprawdę wielki. Szwedzka autorka, Carolina Setterwall, wydała niedawno książkę „Bądźmy dobrej myśli” o stracie bliskiej jej osoby, co natychmiast nasunęło mi skojarzenie z „Moją walką” Karla Ovego Knausgårda i rzeczywiście można się doszukać pewnych inspiracji. Carolina Setterwall postanowiła opowiedzieć o swoich uczuciach po tym, jak zmarł jej ukochany. Czytaj dalej
„Bądźmy dobrej myśli” – Carolina Setterwall
Odpowiedz
Roma Ligocka jest znana w kraju i na świecie nie tylko jako pisarka, ale również malarka. Dzięki książce 
Młodzież nie przepada za powieściami, które musi przeczytać. Zauważyłam jednak, że jest kilka wyjątków. Do chętnie czytanych lektur należy „Oskar i pani Róża” E.-E. Schmitta. Ta opowieść porusza trudny temat, jakim jest śmiertelna choroba. Główny bohater dzięki pani Róży stopniowo godzi się z tym, że umiera. Książka odpowiednia jest dla młodzieży i pokazuje emocje człowieka chorego na raka. Jak powinniśmy rozmawiać o śmiertelnych chorobach z najmłodszymi? Również oni mogą zachorować, a także przeżywać cierpienia bliskich. Książka Sarah Herlofsen pomoże dorosłym w przybliżeniu dzieciom, czym owa choroba jest i jakie może wywoływać emocje. 
Kilka dni temu premierę miała książka „Odbiorę ci wszystko” autorstwa norweskiej pisarki Ruth Lillegraven. Przyznam szczerze, że literatura skandynawska bardzo mnie intryguje. Chętnie sięgam po różne gatunki literacki pochodzące z północnej Europy. Tym razem zainteresował mnie thriller psychologiczny. Ruth Lillegraven nie ogranicza się tylko do tworzenia powieści. Pisze poezję, sztuki teatralne, książki dla dzieci. Jest laureatką ważnych nagród, takich jak The Brage Prize (2013) i Nynorsk Literature Prize (2016). 
Powieści, których akcja rozgrywa się w Prowansji, zazwyczaj kojarzą mi się z literaturą obyczajową czy romansami. W takim uroczym miejscu chcielibyśmy czerpać z życia, pozwolić sobie na spokój i żyć zgodnie z zasadą „carpe diem”. Kiedy sięgnęłam po powieść „Śmierć w Château Bremont” Mary Lou Longworth wiedziałam, że będę miała do czynienia z powieścią kryminalną. Jak się okazuje łagodny klimat nie zawsze łagodzi obyczaje. Kanadyjska pisarka od wielu lat mieszka w Aix-en-Provence i właśnie tam rozgrywa się akcja jej obu książek. Podczas Literackiego Sopotu miałam przyjemność posłuchać M.L. Longworth i poczuć magię tego uroczego miejsca (przy kieliszku wina z tego regionu), o którym autorka świetnie potrafiła opowiedzieć. 