W moje ręce wpadły ostatnio papierowe wersje „POPR-ańców”: tom 6, 7 i 8. Ledwie zdążyłam się nacieszyć pięknymi ilustracjami i starannym wydaniem tych publikacji, zauważyłam, że w Legimi jest już kolejna, bo dziewiąta część. Nosi ona tytuł „Trzy życzenia”. Byłam ciekawa, czym zaskoczy mnie tym razem Anna Sakowicz? Jakie przygody szykuje zwierzęcym ratownikom? Jako, że polubiłam wersję audio książki za efekty dźwiękowe i podział na role, dodatkowo zwróciłam uwagę na nowe głosy, które się pojawiają w tej części. Wymienię wszystkich lektorów: Ewę Abart, Leszka Filipowicza, Annę Ryźlak, Aleksandra Orsztynowicz-Czyża, Matyldę Zamilską. Czytaj dalej
„POPR-ańcy 9. Trzy życzenia” – Anna Sakowicz
Odpowiedz
Jørn Lier Horst nie jest nowym pisarzem ani na skandynawskim, ani na polskim rynku wydawniczym. Ma już wyrobioną pozycję. Dowodem na to jest seria o Williamie Wistingu. Właśnie wydana została osiemnasta część pt. „Susza” i tych, którzy ją znają, raczej nie trzeba przekonywać. Jeśli ktoś jeszcze nie poznał tego cyklu, może sięgnąć po najnowszą powieść autora, gdyż nie jest konieczna znajomość poprzednich tomów, nic mu umknie. Choć poznajemy w każdej części małe elementy życia prywatnego głównego bohatera, nie są one najistotniejsze. Na pierwszym miejscu jest sprawa, jaką rozwiązuje komisarz. Dlatego wszystkie części można czytać niezależnie od siebie. Jørn Lier Horst pisze też książki dla dzieci oraz młodzieży. Niektóre powieści powstają we współpracy z innymi pisarzami. 
Wydawnictwo Powergraph postanowiło poszerzyć swoja ofertę o klasykę literatury polskiej. Hasło, które ma przyciągać do tych książek, brzmi: Kiedyś przeczytam. Mnie do tego nie trzeba namawiać, ponieważ z racji wykonywanego zawodu zdarza mi się, że przypominam sobie pewne teksty co rok. Tak dzieje się w przypadku „Latarnika” Henryka Sienkiewicza. Mimo że jest to krótka nowela, nie brakuje w niej wielu szczegółów, a także tematów skłaniających do refleksji. 
Shō Ishida jest japońską pisarką. Jej powieść „Zaleca się kota” stała się bestsellerem, a teraz również my mamy okazję poznać tę historię dzięki tłumaczeniu Dariusza Latosia. Autorka książki urodziła się w Kioto i tam rozgrywa się akcja „Zaleca się kota”. Miasto jawi się tu jako labirynt, w którym trudno trafić do celu. Gdzie wszyscy chcą się dostać? Do pewnej kliniki Kokoro. Trafić tam można tylko z polecenia, pod warunkiem, że zainteresowana osoba będzie miała odpowiednią motywację, by otworzyć drzwi. Jak się okaże, nie dla wszystkich będzie to łatwe. 
Książka „Najzabawniejszy kawał świata” jest debiutem powieściowym Katarzyny Lewandowskiej. Autorka opublikowała wcześniej zbiór miniatur prozatorskich „Krzesło i inne opowiadania”, teraz spróbowała swoich sił w dłuższej formie. Katarzyna Lewandowska jest także malarką, a dzięki najnowszej książce będziemy mogli zobaczyć, jak swoją wrażliwość wzrokową przelewa na papier za pomocą słów. Nie dajmy też się zwieść tytułowi powieści, gdyż po przeczytaniu książki zobaczymy, że nie możemy rozumieć go dosłownie. 
Nie oceniaj książki po okładce, ani po gatunku, chciałoby się powiedzieć, gdy czytam polskie wydania powieści S. A. Cosby’ego. Przypominają mi pochłaniane w młodości czytadła, wydawane gdzieś pod koniec XX wieku, kiedy rynek zalały amerykańskie tłumaczenia książek sensacyjnych i kryminałów. „Asfaltowa pustynia” i „Kolczaste łzy” również nawiązywały do tego stylu. Autor tych powieści, S. A. Cosby, potrafi wykorzystać literaturę gatunkową, by dać nam nie tylko historię rozrywkową, ale również ukazać szerszy kontekst. Widzimy amerykańskie Południe i trudności, z jakimi boryka się ta część świata.