Czy czekaliście na najnowszą nową książkę Zygmunta Miłoszewskiego? Miłośnicy powieści kryminalnych i twórczości autora będą jednak zaskoczeni, ponieważ tym razem pisarz stworzył historię dla młodszej młodzieży. „Hydropolis. Uciekaj” otwiera nowy cykl, który skierowany jest do osób między dziewiątym a dwunastym rokiem życia. Choć sama mam nieco więcej lat, także się skusiłam. Chciałam zobaczyć, jaki świat wykreował Zygmunt Miłoszewski oraz jakie przygody czekają bohaterów powieści. Autor wspomniał w jednej z wypowiedzi, że ta historia powstała dla jego syna. Czytaj dalej
„Hydropolis. Uciekaj. Tom 1” – Zygmunt Miłoszewski
Odpowiedz
Z twórczością Cezarego Zbierzchowskiego po raz pierwszy zetknęłam się za sprawą powieści 
Na okładce książki pt. „Chłopiec bez przeszłości”, widzimy głównego bohatera debiutanckiej powieści napisanej przez Karola Lipińskiego. Sugerować to może historię dla młodszych nastolatków, zwłaszcza że postać tytułowa to kilkuletni chłopiec. Po lekturze okaże się jednak, że mamy do czynienia z historią dla starszej młodzieży i dorosłych ceniących sobie fantastykę naukową. 
O Jakubie Żulczyku głośno jest nie tylko za sprawą literatury. Jego książką „Ślepnąc od świateł” została zekranizowana, a serial odniósł spory sukces. Autor nie raz udowodnił, że świetnie radzi sobie ze słowem pisanym, a jego teksty są warte uwagi. Jednak o najnowszej powieści Jakuba Żulczyka można usłyszeć skrajne opinie. Jedni okrzyknęli ten tytuł książką roku, inni uznali ją za twór, który zachwyci gimbazę (mimo że oficjalnie taka grupa już nie istnieje). Dlaczego „Czarne słońce” wywołuje tyle emocji? 
Powieść Johannesa Anyuru otrzymała Nagrodę Augusta (Augustpriset) dla najlepszej powieści 2017 roku. Autor książki „Utoną we łzach swoich matek” zaczynał swoją przygodę z literaturą od poezji. Od 2003 roku wydał kilka tomów, ale później publikował również powieści. Pierwsza książka prozatorska, „Gdybym miał umrzeć pod innym niebem” została wydana w 2010 roku. Najnowsza powieść dotyka problemu terroryzmu, fanatyzmu, braku tolerancji. Tego, z czym zmaga się współczesne społeczeństwo, takie jak Szwecja. Sam Anyuru jest Szwedem, ale jego ojciec pochodzi z Ugandy. 
Wyobrażam sobie, jak przyjemnie byłoby wybrać się na Islandię i przemierzyć ją na rowerze. Oczywiście pod warunkiem, że akurat byłyby odpowiednie do tego warunki atmosferyczne. Chciałabym zobaczyć te niesamowite widoki. Jednak surowy klimat nie sprzyja temu, by wyspa była samowystarczalna i dawała swoim mieszkańcom wszystko, czego potrzebują. Zresztą niewiele jest państw, które poradziłyby sobie bez współpracy z innymi. Wystarczy sobie przypomnieć Koreę Północną. Co mają wspólnego te moje wynurzenia z debiutancką książką Sigríður Hagalín Björnsdóttir, oprócz tego że sama autorka jest z Islandii?