Gdyby ktoś zapytał mnie, jakie książki pozwoliłyby mu poznać historię Czechosłowacji, natychmiast wręczyłabym mu powieści Pavola Rankova. Urodzony na Słowacji autor potrafi opowiadać o wydarzeniach, które miały miejsce w XX wieku, ale robi to w ten sposób, że niemal nie zdajemy sobie z tego spraw. Dzieje się tak, ponieważ skupiamy się na losach bohaterów, a te powiązane są z historią. Do tej pory przeczytałam „Zdarzyło się pierwszego września (albo kiedy indziej)” oraz „Matki”. Teraz sięgnęłam po niedawno wydaną „Legendę o języku”, a przetłumaczoną na język polski przez Tomasza Grabińskiego. Czytaj dalej
„Legenda o języku” Pavol Rankov
Odpowiedz
Każdy kto był w Pradze, miałby spory problem, by znaleźć jedną z dzielnic miasta, która została opisana w powieści Vojtěcha Matochy. Książka pt. „Truchlin” przeznaczona jest dla młodzieży, a jej akcja rozgrywa się w miejscu, którego nie ma na mapie. Dlaczego opisana w powieści dzielnica Pragi jest tak niezwykła? Tytułowy Truchlin różni się od wszystkich innych miejsc na świecie, nie tylko w Czechach tym, że nie działają w nim urządzenia elektryczne. Nie tylko nie skorzystamy tam z telefonu komórkowego, ale również nie zapalimy światła w lampach i latarkach. 
Kiedy w pierwszej połowie XIX wieku narodziła się fotografia, mało kto wyobrażał sobie, że z czasem stanie się dziedziną sztuki. Jednym z ważniejszych artystów, którzy wykorzystywali aparat fotograficzny jako swoje narzędzie był František Drtikol. Czeski fotograf zasłynął jako autor aktów kobiecych. Tworzył je już w pierwszej połowie XX wieku, wyprzedzając swoją epokę. Jan Němec postanowił napisać powieść o tym wyjątkowym fotografie. Skupił się przede wszystkim na tym, by oddać jego dojrzewanie jako artysty. 
Trudno o bardziej znanego czeskiego pisarza, niż Milan Kundera. Tyle, że właściwie od ćwierćwiecza artysta tworzy po francusku. W tym języku wydano właśnie w 2000 roku jego „Niewiedzę”. Trzy lata później została przetłumaczona na język polski. Obecnie można sięgnąć po wydanie W.A.B w nowej szacie graficznej autorstwa Przemka Dębowskiego.
„Cisza w Pradze” Jaroslava Rudiša zainteresowała mnie po tym, jak przeczytałam „Koniec punku w Helsinkach”. Chciałam zobaczyć, czy po pierwszej poznanej przeze mnie książce tego autora napisanej w sposób interesujący, kolejna będzie równie ciekawa. Tym razem pisarz przeniósł akcję powieści do Pragi, miasta w którym nigdy nie ma ciszy. Ale czy ta ostatnia w ogóle istnieje?