Nikomu nie trzeba przedstawiać Juliana Tuwima. Każde dziecko zna tego poetę, nie z imienia i nazwiska, a z jego wierszy. Jednak znacznie mniej osób słyszało o jego siostrze, Irenie. Wprawdzie „Kubusia Puchatka” napisał A. A. Milne, ale właśnie Irena Tuwim go przetłumaczyła. Dzięki niej mamy taki a nie inny tytuł, kultowe zdania, które wielu dorosłych potrafi przytoczyć z pamięci. Adaptacja w tej wersji spodobała się wielu pokoleniom, ale inna wersja tłumaczenia pt. „Fredzia Phi-Phi” się nie przyjęła. Czytaj dalej
„Irena Tuwim. Nie umarłam z miłości”- Anna Augustyniak
Odpowiedz
Mam wrażenie, że piosenki Wojciecha Młynarskiego często stanowiły tło muzyczne w moim życiu. Tekstów artysty było ponoć aż dwa tysiące. Podobnie bogatą twórczość miała Agnieszka Osiecka. Jeśli chodzi o polską piosenkę, to według Jeremiego Przybory, do „trójcy wieszczów polskiej piosenki” prócz wymienionych przed chwilą nazwisk należy zaliczyć jeszcze Jonasza Koftę. Dzisiaj skupię się na Wojciechu Młynarskim, który niedawno od nas odszedł, ale pozostawił po sobie coś bardzo ważnego – swoje teksty. W tym świątecznym czasie warto pozwolić sobie na chwilę refleksji i zastanowić nad przekazem, jaki płynie z jego utworów. 
Do tej pory najczęściej sięgałam po biografie zespołów, czy piosenkarzy anglojęzycznych. Kiedy jednak dowiedziałam się, że wydana zostanie książka Leszka Gnoińskiego o Republice, nie mogłam przejść obok niej obojętnie. Autor biografii jest uznanym dziennikarzem muzycznym, który ma na swoim koncie książki o Kaziku, Myslovitz oraz jest współtwórcą „Encyklopedii polskiego rocka”. Biografia „Republika” przyciąga wzrok minimalistyczną okładką oraz objętością, ponieważ publikacja ma ponad 750 stron. 
Boba Dylana nie trzeba przedstawiać miłośnikom muzyki i poezji. Po tym, jak niedawno został laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, za „stworzenie nowego, poetyckiego wyrazu wewnątrz całej amerykańskiej tradycji muzycznej”, wielu uznało, że artysta wreszcie doczekał się tego, na co zasłużył już wiele lat temu. Czy wiecie w jaki sposób zyskał sławę, albo jaką jest osobą? Książka „Kim jest Bob Dylan?” Jima O’Connora odpowie na te pytania, ale adresowana jest do młodszych czytelników. 
Stanisław Bereś jest historykiem literatury, profesorem Uniwersytetu Wrocławskiego. Publikował wywiady z Tadeuszem Konwickim, Stanisławem Lemem i Andrzejem Sapkowskim. W kręgu jego zainteresowań znajduje się Tadeusz Gajcy. Wcześniej opublikował na jego temat monografię „Uwięziony w śmierci. O twórczości Tadeusza Gajcego”, która była skróconą wersją jego rozprawy habilitacyjnej. Teraz możemy sięgnąć po bardzo obszerną książkę Stanisława Beresia: „Gajcy. W pierścieniu śmierci”. 
Kiedy moje pokolenie rozpoczynało swoją przygodę z samodzielnym czytaniem, z pewnością pamięta „Dzieci pana Astronoma”, czy „Czarną krowę w kropki bordo”, albo „Tadka Niejadka”. Oprócz tego były krótkie książeczki z serii „Poczytaj mi mamo” i liczne wierszyki w pismach dla dzieci. Twórczość Wandy Chotomskiej liczy się w setkach, a może w tysiącach (jeśli chodzi o utwory rymowane). Barbara Gawryluk spisała wspomnienia słynnej autorki tworzącej dla dzieci i pokazała jaki trzeba było mieć charakter, żeby w tak w szarej powojennej rzeczywistości udało się pisać tak pozytywne teksty.