Jak byście zareagowali, gdyby pewnego dnia w skrzynce pocztowej znalazła się kartka z napisem „Będziesz na to patrzył”? W przypadku piszących recenzje łatwo o podejrzenie, że chodzi o promocję nowej książki. Jednak na co dzień, każdy poczułby się przynajmniej lekko zaniepokojony. Zwłaszcza, gdyby napis został wydrukowany na dziecięcej drukarence, a zaraz po takim liście w życiu odbiorcy doszłoby do dziwnych zdarzeń. Magda Rem, autorka pisząca po polski, ale mieszkająca w Anglii, zadebiutowała powieścią „Tysiąc róż”. Teraz można sięgnąć po jej najnowszą książkę, która miała premierę kilka dni temu, pt. „Będziesz na to patrzył”. Czytaj dalej
„Będziesz na to patrzył” – Magda Rem
4
„Elegia dla bidoków” J. D. Vance’a reklamowana jest jako „najważniejsza książka o Ameryce ostatnich lat”. Sprzedano dwa miliony egzemplarzy, a przez siedemdziesiąt tygodni była bestsellerem „New York Times’a”. Planowana jest też produkcja filmu w reżyserii Rona Howarda na podstawie książki. Dlaczego „Elegia dla bidoków” cieszy się taką popularnością? Czy rzeczywiście znajdziemy w niej nigdy wcześniej niewypowiedziane na głos prawdy o Ameryce? Moim zdaniem nie, natomiast mamy okazję przyjrzeć się bliżej życiu autora książki i zobaczyć, jak wygląda egzystencja zwykłych ludzi, których nie dotyczy amerykański sen. 
Hanya Yanagihara stała się gwiazdą literatury po tym, jak wydała „Małe życie”, swoją drugą powieść. Historia Jude’a poruszyła również polskich czytelników, ponieważ i u nas książka stała się bestsellerem. W kraju nad Wisłą sprzedano ponad 100 tysięcy egzemplarzy, więcej niż na rynku amerykańskim. Teraz możemy sięgnąć po debiut literacki pisarki, pt. „Ludzie na drzewach”. Podczas lektury szybko okaże się, że obie książki wiele łączy. 
Polscy czytelnicy poznali już Stefana Hertmansa dzięki świetnej książce 
Dzięki festiwalowi Literacki Sopot miałam okazję przyjrzeć się nieco lepiej twórczości pisarzy hiszpańskojęzycznych, a także dowiedzieć się nieco więcej o krajach, w których tego języka się używa. Tym razem sięgnęłam po powieść bardzo młodej pisarki Aury Xilonen. „Jankeskiego fajtera” napisała mając zaledwie dziewiętnaście lat. Przeczytałam gdzieś o autorce, że jest „meksykańskim objawieniem” oraz, że ma wiele wspólnego z Dorotą Masłowską. 
Parę dni temu premierę miał film animowany pt. „Nazywam się Cukinia”. Biorąc pod uwagę, że zdobył Cezara za najlepszy film animowany i najlepszą adaptację oraz był nominowany do Oscara za najlepszy film animowany, chciałam go obejrzeć. Niestety, nie jest wyświetlany we wszystkich kinach, a przez to że nie mieszkam w wielkim mieście będę musiała uzbroić się w cierpliwość zanim go zobaczę, Jako miłośnik czytania nie mogłam się jednak oprzeć powieści, na podstawie której nakręcono ów film. Wolę sięgnąć najpierw po słowo pisane, a dopiero potem zobaczyć adaptację.