Pierwszą książką Joanny Kuciel-Frydryszak jaką czytałam, była „Iłła. Opowieść o Kazimierze Iłłakowiczównie”. Następnie wydany został głośny tytuł „Służące do wszystkiego”. Teraz Wydawnictwo Marginesy opublikowało „Chłopki. Opowieść o naszych babkach” tej autorki. Ten reportaż zaintrygował mnie szczególnie, gdyż historie tu opisane były mi bliskie. Wysłuchałam wiele podobnych, jak te opisane w książce. Nic dziwnego, moje babki i prababki też były chłopkami. Właśnie z tego powodu postanowiłam przeczytać '”Chłopki. Opowieść o naszych babkach”. Czytaj dalej
„Chłopki. Opowieść o naszych babkach” – Joanna Kuciel-Frydryszak
Odpowiedz
Bartek Sabela jest reporterem, który przed kilkoma laty podjął się napisania reportaży o chowie przemysłowym zwierząt dla „Pisma”. „Wędrówka tusz” to właśnie zbiór tekstów dla tego magazynu, ale poszerzony o nowe teksty, rozmowy oraz przemyślenia. Wprawdzie autor miał utrudnione zadanie w związku z pandemią, ale udało mu się napisać wstrząsającą książkę o tym, jak wygląda egzystencja zwierząt, które mają służyć człowiekowi. 
Tanya Talaga jest dziennikarką śledczą pracującą dla „Toronto Star”. Autorka książki „Siedem opadłych piór” zajęła się problemem, jaki dotknął rdzennych mieszkańców Kanady. W książce zobaczymy, co wspólnego mają niewyjaśnione zgony siedmiorga uczniów w Thunder Bay, z rasizmem. Autorka książki jest Kanadyjką posiadającą korzenie rdzenne i polskie. Jej przodkowie pochodzących z First Nations uczęszczali do szkoły rezydencjalnej, o której między innymi opowie autorka. 
Do Trójmiasta nie mam tak daleko, więc co jakiś czas tam zaglądam. Miło pospacerować po Gdańsku czy Sopocie. Jednak do Gdyni trafiam najrzadziej. Mimo to miasto zawsze mnie intrygowało. Jak to możliwe, że w tym miejscu sto lat temu wszystko wyglądało zupełnie inaczej? Chciałoby się przenieść w czasie i zobaczyć, jak Gdynia się zmieniała i to w tak niesamowicie krótkim, międzywojennym czasie. Sprawdziłam, czy dzięki książce „Gdynia obiecana. Miasto, modernizm, modernizacja 1920-1939” Grzegorza Piątka jest to możliwe. 
Kiedy sięgnęłam po książkę Justyny Kopińskiej, spodziewałam się reportażu o wojnie w Ukrainie i rzeczywiście to otrzymałam. Zaskoczyło mnie jednak, że prócz tekstu o konflikcie, do którego tak wielu już przywykło, dostałam felietony i esej. Nie dotyczą one, tak jak by można sądzić, tylko Ukrainy czy Rosji, ale choć czytanie książek nie jest czynnością zaliczaną matematyczną, to podczas lektury tych tekstów szybko znajdziemy ich wspólny mianownik. 
Przez długi czas Rafał Hetman był dla mnie osobą, która opowiada o literaturze. Czytałam jego recenzje i oglądałam filmy na YouTube. Okazało się jednak, że jest to również autor reportaży. We wrześniu premierę miała jego książka „Las zbliża się powoli. Kto po wojnie mordował w Dębrzynie”. To następny reportaż po wydanej w ubiegłym roku książce „Izbica, Izbica”. Poznałam audiobook, teraz postanowiłam sięgnąć po najnowszą książkę Rafała Hetmana.