Podróż ma dla mnie kształt samochodu. Jeszcze parę dekad temu wcale nie było to takie oczywiste, gdyż przemieszczano się przede wszystkim pociągami. Co to ma wspólnego z książkami? Otóż, kiedy sięgam po kolejne nowe tytuły napisane przez Jaroslava Rudiša, widzę natychmiast jego wielkie zainteresowanie koleją. Motywy dworców, pociągów, podróżowania koleją pojawiały się w jego komiksach, powieściach, krótkiej formie, a teraz w autobiograficznym eseju pt. „Stacja Europa Centralna”. Skąd się wzięła ta fascynacja? Jak się łatwo domyślić, na pewno nie z próżni. Czytaj dalej
„Stacja Europa Centralna” – Jaroslav Rudiš
2
Nigdy nie byłam w Berlinie, muszę to przyznać, choć po lekturze książki „Berlinowanie. Zapiski z doświadczania miasta” Bernadetty Darskiej czuję, jakby to również było moje miasto. Autorka książki jest profesorką Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, krytyczką literacką, literaturoznawczynią. Od wielu lat śledzę jej blog 
Jeśli myślimy o Ukrainie, to przede wszystkim przychodzą nam do głowy obrazy, które związane są z obecną sytuacją. Sama mam wrażenie, że niewiele wiem o tym kraju, o jego pisarzach, kulturze, historii. Dzieje się tak być może dlatego, że częściej mój wzrok skierowany jest na zachód. Tymczasem Oksana Zabużko w swoim zbioru esejów pokazuje mi, jak wiele ma nam do powiedzenia zarówno o swoim kraju, ale również o kulturze i sytuacji na świecie. 
Agnieszka Graff, polska pisarka, tłumaczka, znana też z aktywnego działania w ruchu feministycznym, w 2002 otrzymała nominację do Nagrody Literackiej Nike za książkę „Świat bez kobiet. Płeć w polskim życiu publicznym”. Dzisiaj możemy sięgnąć po wznowienie, ale właściwe czy po dwudziestu latach te eseje nie zdezaktualizowały się? Okazuje się, że „Świat bez kobiet” to publikacja bardzo potrzebna. Choć przez dwie dekady rzeczywiście wiele się zmieniło, to okazuje się, że sytuacja kobiet wcale nie uległą poprawie. Wystarczy rozejrzeć się, co się wokół nas dzieje. 
Kiedy Olga Tokarczuk wydaje książkę, to nie może ona przejść niezauważenie. Kilka dni temu premierę miał „Czuły narrator”, zbiór esejów i wykładów. Nagłówki gazet w stylu: „pierwsza książka po Noblu” nie powinny nikogo dziwić. Oby tylko zachęciły do czytania tekstów napisanych przez najbardziej znaną polską pisarkę. Trudno o większy autorytet jeśli chodzi o literaturę. Tyle, że budzi się we mnie sceptyk, który zadaje mi pytanie: czy w naszym kraju słucha się tego, co mają do powiedzenia artyści? 
Wyobrażałam sobie, że latem wreszcie nadrobię wszystkie wymarzone trasy rowerowe. Tymczasem rzeczywistość potrafi zaskoczyć i to wcale nie z powodu koronawirusa, a raczej zmiennej pogody, która nie zawsze zachęca do tego, by wsiąść na siodełko rowerowe. Pozostaje zatem lektura w oczekiwaniu, aż przestanie padać deszcz. Mam swoje ulubione książki o tematyce rowerowej. Pisałam wcześniej o niedawno wydanym tytule: