Coraz mniej piszę o książkach dla dzieci, ale są pewne serie, które uwielbiam. Dlatego nie mogłam pominąć dziesiątego tomu POPR-ańców. Uwielbiam szalone przygody zwierzęcych ratowników, którzy pomagają potrzebującym na górskich szlakach. Tym razem jednak książka Anny Sakowicz zabiera nas gdzie indziej, bo do Warszawy. Co nas czeka w części pt. „POPR-ańcy 10: Draka z serdelkiem”? Czytaj dalej
„Miasto niedźwiedzia” Fredricka Backmana to pierwszy tomem trylogii, na podstawie której powstał serial HBO o takim samym tytule. Zaczęłam jednak nietypowo, bo od trzeciego tomu. Książka „Zwycięzcy” bardzo mi się spodobała, a teraz Wydawnictwo Marginesy postanowiła wznowić powieść „Miasto niedźwiedzia”, więc postanowiłam po nią sięgnąć, by przypomnieć sobie zarówno styl autora, jak i klimat małego miasteczka Björnstad. Czytaj dalej
Fiński pisarz, Arto Paasilinna, zasłynął za sprawą powieści „Rok zająca”. Ukazała się ona w jego kraju pół wieku temu, choć w polskim tłumaczeniu pojawiła się dopiero w 2020 roku. Sama poznawanie twórczości tego autora zaczęłam od „Lasu powieszonych lisów” i po tej lekturze wiedziałam, że chętnie sięgnę po inne książki Paasilinny. Dlatego, kiedy przetłumaczona i wydana została powieść „Nieludzki lokaj przewielebnego Huuskonena” nie miałam wątpliwości, że chcę ją poznać. Czytaj dalej
Diagnoza ADHD może wywołać pewien mętlik w głowie osoby, która ją otrzymuje. Z jednej strony wiele tłumaczy, ale niewiele zmienia. Wciąż człowiek jest przecież taki sam. Obecnie wielu dorosłych celebrytów, gwiazd ogłasza światu, że żyją z ADHD. Nie przeszkodziło im to osiągnąć to, co nazwalibyśmy sukcesem. Jako dzieci mogli mieć przez lata opinię niewychowanych czy byli nazywani niegrzecznymi. Teraz jednak sporo się zmienia, ponieważ wiedza na ten temat jest coraz większa. Oczywistością jest, że uczniowie z diagnozowanym ADHD nie powinni być w żaden sposób napiętnowani, a wspierani. Książka „ADHD. Jak to ogarnąć?” Soli Lazarus ma być taką publikacją, która pomoże nastolatkom z „nadpobudliwością” zrozumieć siebie i wprowadzić zmiany ułatwiające codzienne życie. Czytaj dalej
Twórczość ukraińskiej pisarki, Oksany Zabużko, zaczęłam odkrywać od zbioru opowiadań „Siostro, siostro”. Było to przed wojną w Ukrainie, przed Euromajdanem, aneksją Krymu przez Rosję, wojną pełnoskalową. Wiele się wydarzyło od momentu, kiedy przeczytałam pierwszą książkę, więc wtedy odebrałam te teksty inaczej niż dzisiaj. Dlaczego wspominam tylko o opowiadaniach ze zbioru „Siostro, siostro”? Właśnie te trzy historie dołączone zostały do nowej książki Oksany Zabużko noszącej tytuł „Po trzecim dzwonku”, ale oprócz wspomnianych opowiadań są dołaczone jeszcze cztery teksty. Otrzymujemy zatem podróż przez twórczość Zabużko z trzech dekad. Czytaj dalej
Wiele dzieł literackich czeka na nowe tłumaczenia. Dzięki nim czytelnicy wracają do znanych tytułów i niekiedy podejmują dyskusję w związku z tym, jakich zmian dokonano w przekładzie. Niektóre tłumaczenia stają się kontrowersyjne, gdyż przełamują nasze przyzwyczajenia. Swojska „Ania z Zielonego Wzgórza” staje się „Anne z Zielonych Szczytów”, ale czy to coś złego? Kiedy po raz pierwszy czytałam książki Ernesta Hemingwaya, nie przypadły mi do gustu ze względu na to, że nie potrafiłam zrozumieć głównych bohaterów. W pamięci zostały mi skojarzenia: męski świat, skrywanie emocji i nieudane próby dotarcia do tego co ukryte pod górą lodową. Teraz jednak mamy nowe tłumaczenie Rafała Lisowskiego, więc znalazł się pretekst, by sięgnąć ponownie po „Komu bije dzwon”. Czytaj dalej