Nigdy nie byłam w Berlinie, muszę to przyznać, choć po lekturze książki „Berlinowanie. Zapiski z doświadczania miasta” Bernadetty Darskiej czuję, jakby to również było moje miasto. Autorka książki jest profesorką Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, krytyczką literacką, literaturoznawczynią. Od wielu lat śledzę jej blog „Nowości książkowe”, który często inspiruje mnie do wybierania tych tytułów, które zostały docenione przez Bernadettę Darską. W mediach społecznościowych pisarki pojawiają się jednak nie tylko informacje o ciekawych książkach, ale również fotografie z podróży. Jednym z ważnych miejsc stał się dla autorki książki Berlin. Do tego miasta Bernadetta Darska często wyjeżdżała, a dzięki podróżom mogła powstać książka „Berlinowanie. Zapiski z doświadczania miasta”. Czytaj dalej
„Berlinowanie. Zapiski z doświadczania miasta” – Bernadetta Darska
3
Kiedy zobaczyłam w zapowiedziach wydawniczych, że w księgarniach pojawi się nowa książka Doroty Masłowskiej, poczułam się zaintrygowana. Jeszcze bardzie mnie zaciekawiło to, że „Bowie w Warszawie” jest dramatem. Zresztą został on już zaprezentowany na scenie Teatru Studio w reżyserii Marcina Libera. O czym jest ta historia może zaskoczyć wszystkich tych, którzy spodziewają się dokładnie tego, co sugeruje tytuł. 
Wielu z nas pierwszy raz usłyszało o akcji „Hiacynt” dzięki filmowi o tym samym tytule w reżyserii Piotra Domalewskiego, który można obejrzeć na Netflixie. Akcję o takim kryptonimie w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku przeprowadziła milicja we współpracy ze Służbą Bezpieczeństwa. Były to nagonki na homoseksualnych mężczyzn oraz ich masowe spisywanie i przesłuchiwanie. Wszystko miało miejsce w czasach w latach 1985-1987. 
Nikomu nie trzeba przedstawiać Wisławy Szymborskiej. Noblistka skradła serca wielu z nas i dotarła swoją twórczością nawet do osób, które na co dzień nie sięgają po poezję. Stało się tak nie ze względu na najważniejszą nagrodę literacką, ale przez to jak jej wiersze do nas docierają i poruszają czytelnikiem. Jednocześnie niewiele wiemy o samej Wisławie Szymborskiej, dlatego niedawno wydana biografia Joanny Gromek-Illg pt. „Szymborska. Znaki szczególne. Biografia wewnętrzna”, zwróciła moją uwagę. 
Anatolija Kaszpirowskiego pamiętają wszyscy dojrzali Polacy. Tacy, którzy dorastali w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku i starsi. Kiedy zaczynał się program telewizyjny nadający jego seanse wymierał ruch na ulicach. Wszyscy czekali na odliczanie. „Adin, dwa, tri”: z tego odliczania zapamiętaliśmy słynnego „Czerwonego Maga”. Czy z czegoś jeszcze? Przyznam, że nic więcej nie wiedziałam o hipnotyzerze, który swego czasu tak bardzo oczarował Polaków. Nawet politycy i hierarchowie kościelni przyjmowali go z honorami. Jak to możliwe, że tylu ludzi uwierzyło radzieckiemu psychiatrze?