Niedawno wznowiona została powieść Zyty Rudzkiej pt. „Mykwa”. Książkę opublikowano po raz pierwszy w 1999 roku. Od tego czasu pisarka wydała kilka kolejnych, głośnych tytułów, a kilka dni temu została laureatką Literackiej Nagrody Nike za powieść „Ten się śmieje, kto ma zęby”, choć już za świetną „Krótką wymianę ognia” Zyta Rudzka była nominowana do tej nagrody. Właśnie od tej powieści zaczęłam poznawanie twórczości tej pisarki. Dzięki wznowieniom mogłam sięgnąć po „Ślicznotkę doktora Josefa”, a teraz poznałam „Mykwę”. Czytaj dalej
„Mykwa” – Zyta Rudzka
Odpowiedz
Sarah Perry jest irlandzką pisarką, którą poznałam dzięki powieści „Wąż z Essex”. Miałam też okazję być na bardzo ciekawym spotkaniu z tą autorką. Na podstawie „Węża z Essex” nakręcono serial. Dla miłośników słowa pisanego ważne jednak jest, że przetłumaczona i wydana została kolejna książka tej pisarki. Nosi tytuł „Melmoth” i w pewnym sensie jest gotycką powieścią grozy. 
Czy trzeba przedstawiać Cormaca McCarthy’ego? Myślę, że każdy miłośnik literatury rozpoznaje to nazwisko. Niestety w czerwcu tego roku pożegnaliśmy pisarza, co niemal zbiegło się z premierą dwóch książek tego autora. „Pasażer” i „Stella Maris” są jego najnowszymi dziełami, choć McCarthy kazał nam na nie długo czekać. Warto wziąć pod uwagę, że oba tytuły są zależne od siebie. Zaczęłam od sięgnięcia po „Pasażera”, gdyż nie sugerowałam się żadnymi opiniami, ale najlepiej byłoby czytać obie książki równorzędnie, albo zacząć od „Stelli Maris”. 
Co łączy rok 1920 i 2020? Już na pierwszy rzut oka to klamra wiążąca ze sobą sto lat. Isabel Allende postanowiła wpleść w te lata opowieść o Violecie, tytułowej bohaterce swojej najnowszej książki. Kiedy sięgam po historie napisane przez tę amerykańską pisarkę, liczę na opowieść niezwykłą, choćby z tego powodu, że pochodzącej z zupełnie innej części świata. Na co dzień nie przyglądam się rzeczywistości z perspektywy Chile. Teraz mam okazję poznać historię kobiety, która właśnie z tym krajem będzie związana przez całe swoje długie życie. 
Są takie marzenia, które pojawiają się chyba w każdym umyśle. Kto nie chciałby być wolny, albo oderwać się chociaż na chwilę od ziemi? Jeszcze inni pragną sławy, albo uznania. Nic w tym niezwykłego, choć są przecież tacy, którym się to udaje lepiej niż innym. Kim są ci ludzie i jaką cenę muszą zapłacić za te dokonania? Zobaczyć możemy to wszystko w powieści „Wielki krąg” Maggie Shipstead, amerykańskiej pisarki. Za ten tytuł była nominowana do Nagrody Bookera i Women’s Prize for Fiction. Choć jest autorką zaledwie trzech powieści i zbioru opowiadań, już zdobyła spore uznanie za to, co do tej pory napisała. 
Wydawnictwo Marginesy zdecydowało się na wznowienie kilku już tytułów książek Ernesta Hemingwaya. Teraz możemy sięgnąć po “Za rzekę, w cień drzew” w nowym tłumaczeniu Agnieszki Wilgi. Przyznam szczerze, że kiedy po raz pierwszy sięgałam po powieści tego autora, jakoś nieszczególnie przypadły mi do gustu. Poznałam najgłośniejsze książki noblisty. Jednak, kiedy dowiedziałam się, że trwają pracę nad przekładami tej klasyki, postanowiłam wrócić do twórczości Ernesta Hemingwaya i poznać przede wszystkim te książki, których do tej pory nie czytałam.