W styczniu premierę miała najnowsza powieść katalońskiego pisarza, Jaume Cabré. Myślę, że to chyba najpopularniejszy w Polsce autor z tego regionu. Jego wielka sława zaczęła się u nas dekadę temu, za sprawą książki „Wyznaję”. Na zdjęciu prócz powieści „Spaleni w ogniu” znajdują się inne tytuły tego twórcy. Jak widać, sama mam słabość do tego pisarza. Posiadam nawet autograf w najgłośniejszym dziele Jaume Cabré, czyli w książce „Wyznaję”. Czytaj dalej
„Spaleni w ogniu” – Jaume Cabré
Odpowiedz
Nigdy nie byłam w Berlinie, muszę to przyznać, choć po lekturze książki „Berlinowanie. Zapiski z doświadczania miasta” Bernadetty Darskiej czuję, jakby to również było moje miasto. Autorka książki jest profesorką Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, krytyczką literacką, literaturoznawczynią. Od wielu lat śledzę jej blog 
Przez długi czas Rafał Hetman był dla mnie osobą, która opowiada o literaturze. Czytałam jego recenzje i oglądałam filmy na YouTube. Okazało się jednak, że jest to również autor reportaży. We wrześniu premierę miała jego książka „Las zbliża się powoli. Kto po wojnie mordował w Dębrzynie”. To następny reportaż po wydanej w ubiegłym roku książce „Izbica, Izbica”. Poznałam audiobook, teraz postanowiłam sięgnąć po najnowszą książkę Rafała Hetmana. 
Twórczość Annie Ernaux nie jest szczególnie często tłumaczoną na język polski, choć pisarka wymieniana jest jako ważna kandydatka do Literackiego Nobla. Ci twórcy francuscy, którzy są częściej tłumaczeni na język polski, uznają Ernaux za autorytet, a także powołują się na jej prozę. Książka „Lata” została wydana we Francji w 2008 r. i stała się najgłośniejszym tytułem pisarki. Jednak dopiero teraz mamy okazję przyjrzeć się tej niepozornej objętościowo historii. Czym się wyróżnia spośród innych? Dlaczego jest porównywana do 
„Szkice piórkiem” Andrzeja Bobkowskiego należą do ważnych dzieł dwudziestowiecznej literatury polskiej. Ten zapis przeżyć z czasów drugiej wojny, które autor spędził głównie w Paryżu można czytać nie tylko jak dziennik, ale również jako opowieść o podróży. Bobkowski opowiada o Paryżu, a także Francji w czasie wojny. Tymczasem okazało się, że literatura angielska może pochwalić się podobnym pod pewnym względem dziełem. Chodzi o „Czas drogi” Patricka Leigha Fermora. 
Magdalena Grzebałkowska znana jest jako autorka świetnych reportaży oraz biografii reporterskich. Teraz możemy sięgnąć po jej najnowszą książkę pt. „Wojenka. O dzieciach, które dorosły bez ostrzeżenia”. Wcześniej powstał zbiór reportaży o roku 1945, choć nie dotyczył osób niepełnoletnich. Zresztą wojna nie kojarzy nam się z dziećmi, a działaniami na froncie, walkami żołnierzy. Tymczasem dotyka każdego, również cywili, niezależnie od ich wieku. Jak wygląda świat ogarnięty chaosem wojny z perspektywy najmłodszych?