Wszyscy, którzy cenią sobie literaturę japońską, z pewnością znają twórcę wpisującego się w kanon literacki tego kraju. Natsume Sōseki żył na przełomie XIX i XX wieku, a powieść „Sedno rzeczy” to jedno z najważniejszych jego dzieł. Książka została wydana po raz pierwszy w 1914 roku, była wielokrotnie filmowana oraz pokazywano jej adaptację na deskach teatralnych w Japonii. Powstały nawet mangi i anime na podstawie „Sedna rzeczy”. Możemy się zastanawiać, czy obecnie w XXI wieku i w naszym kręgu kulturowym ta powieść będzie dla nas zrozumiała? Uważam, że zawiera treści na tyle uniwersalne, że nie musimy się obawiać kontekstu i ukazanego tła historycznego. Czytaj dalej
„Sedno rzeczy” – Natsume Sōseki
2
Nie wszystkie książki, które czytam latem, są łatwe w odbiorze i pozwalają mi na oderwanie się od codzienności. Trafiam również na takie, które zmuszają do myślenia i kierują uwagę ku sprawom natury egzystencjalnej. Brzmi poważnie? Cóż, niekiedy i takie refleksje pojawiają się w głowie, zwłaszcza kiedy czujemy, że w naszym życiu trafiliśmy na moment nazywany często kryzysem. Taki właśnie tytuł nosi debiutancka powieść Radosława Dąbrowskiego. 
Najnowsza książka George’a Saundersa, po którą mogą sięgnąć polscy czytelnicy, wcale nie jest taką świeżynką. Na „Sielanki” trzeba było czekać ponad dwadzieścia lat. W USA zbiór został wydany w 2000 roku. Wydaje się, że po takim czasie książka mogłaby stracić co nieco ze swojej świeżości, ale nic bardziej mylnego. Okazuje się, że historie zebrane w tym zbiorze opowiadań są aktualne i czytając je ani przez chwilę nie zastanawiamy się nad tym, kiedy powstały. Nie ma to żadnego znaczenia. Warto dodać, że „Sielanki” poznajemy dzięki przekładowi Michała Kłobukowskiego. 
Pod koniec ubiegłego 2020 roku wydany został zbiór opowiadań Wojciecha Kudyby pt. „I co dalej?”. Przyznać trzeba, że trudno o bardziej trafny tytuł. Każdy z nas wielokrotnie zadawał to pytanie sobie czy innym. Jeśli chodzi o autora książki, miałam okazję poznać jego wcześniejszą powieść pt. 
Mariusza Szczygła nie trzeba przedstawiać miłośnikom reportażu, czy szeroko pojętego słowa pisanego. Dziennikarz w ubiegłym roku otrzymał Literacką Nagrodę Nike za tom reportaży Nie ma. Książka zdobyła również uznanie czytelników, którzy przyznali jej Nike Czytelników. Osiem lat temu wydana została po raz pierwszy „Láska nebeská” Mariusza Szczygła. Zbiór felietonów zyskał sporą popularność, a powstał by wprowadzić nas, Polaków w dobry nastrój. Teraz możemy sięgnąć po wznowienie, wzbogacone o zdjęcia Josefa Sudka. 
Zwyczajne życie przeciętnego człowieka nie wydaje się atrakcyjnym tematem powieści. Mimo to islandzka pisarka, Auður Ava Ólafsdóttir, postanowiła właśnie taką niczym niewyróżniającą się postać obrać na głównego bohatera książki „Blizna”. Autorka była za tę powieść otrzymała Nagrodę Literacką Rady Nordyckiej oraz Islandzką Nagrodę Literacką. Wydawca podaje, że „jej książki nie opisują doniosłych wydarzeń, ale skupiają się na drobiazgach codzienności, którym autorka przygląda się jak pod mikroskopem.” Choć w Polsce wydano tylko „Bliznę”, to po lekturze tej powieści trudno nie zgodzić się z tym zdaniem.