Do sięgnięcia po powieść „Król serce” Lily King skłoniły mnie entuzjastyczne rekomendacje wspominane przez wydawcę. Czy rzeczywiście będzie można uznać ten tytuł za „literacki fenomen”? Podeszłam do sprawy sceptycznie, gdyż nie przepadam za książkami, których główną tematyką jest miłość. Boję się wtedy, że zamiast głębi tematu otrzymam melodramat, czy romans, którego celem jest niepotrzebne igranie na emocjach odbiorców. Nie poznałam również wcześniejszych książek autorstwa Lily King, znanej z takich bestsellerów jak „Euforia” czy „Kochankowie i pisarze”. Skoro pisarka jest tak popularna, postanowiłam zmierzyć się z jej najnowszą i jednocześnie dostępną książką. Czytaj dalej
„Król serce” – Lily King
2
Jeśli ktoś kocha książki, z tym samym kojarzy Justynę Sobolewską. Dziennikarkę, autorkę licznych biografii, twórczynię podcastu „Polityka o książkach”. Czternaście lat temu opublikowała „Książkę o czytaniu”, a teraz przyszedł czas na pewną zmianę, gdyż najnowszy tytuł jest bardzo zbliżony, a jednak nie całkiem taki sam. „Książka o (nie)czytaniu” opublikowana została jesienią 2025 roku nakładem Wydawnictwa Iskry, w innym świecie, niż ponad dekadę temu. Choć nie czytałam pierwszej „Książki o czytaniu”, zdaję sobie sprawę, że obecnie potrzebujemy pewnych aktualizacji, gdyż nasze poznawanie książek przez ten czas nieco się zmieniło. 
Jakie słyszymy narracje na temat powstania warszawskiego? Dla wielu są to wspaniałe dni bohaterstwa młodych Polaków, którzy walczyli za ojczyznę. Dla innych było to niepotrzebne narażanie i skazanie partyzantów oraz mieszkańców miasta na pewną porażkę. Te romantyczne obrazy walczących powstańców chyba bardziej wbijają nam się do głowy. A przecież zwykli obywatele Warszawy, ludność cywilna również ponosiła śmierć w powstaniu. Znamy to oczywiście z „Pamiętnika z powstania warszawskiego” Mirona Białoszewskiego. Teraz jednak do tego dołożyć możemy kolejną cegiełkę dokładającą nam kolejny element w obrazie. Chodzi mi o książkę „Zieleniak” Anny Augustyniak. 
Siri Hustvedt i Paul Auster stanowili niezwykłą parę, ponieważ oboje znani byli dzięki swojej wybitnej działalności pisarskiej. Jednocześnie warto zaznaczyć, że w czasie, gdy oboje pisali, często pojawiały się głosy, że prawdziwą gwiazdą jest Paul, a Siri Hustvedt nie posiada takiego talentu jak jej mąż. Jego uznawano za intelektualistę, a jej pisanie ignorowano czy umniejszano. Jeśli jednak przeczytamy jakąś książkę amerykańskiej pisarki, zobaczymy, jak bardzo jest osadzona w filozofii, współczesnej nauce dotyczącej wielowymiarowego podejście do człowieka. Autorka regularnie publikuje w specjalistycznych czasopismach naukowych z zakresu psychiatrii i neurobiologii. Miałam okazję poznać tylko 
Książka Michela Lauba nie jest nowa. Została wydana w tłumaczeniu Wojciecha Charchalisa w 2020 roku dzięki wydawnictwu Pauza. W Brazylii pojawiła się dużo wcześniej, bo w 2011 roku. W dobie, kiedy książki żyją miesiąc, może trzy, warto zwrócić uwagę na te, które tak szybko nie znikają ze świadomości. A „Dziennik upadku” do takich należy. Co ciekawe, podczas festiwalu Literacki Sopot widziałam wyraźnie, jak ważny jest to tytuł dla wielu czytelników. Świadczy to również o tym, że podejmuje istotny temat, niezależnie na jakim kontynencie mieszkamy. 