Gdybym miała wymienić jednego pisarza, który kojarzy mi się z literaturą prosto z dalekiej Australii, byłby to Richard Flanagan. Myślę, że wielu czytelników myślałoby podobnie. Teraz miałam okazje sięgnąć po powieść autorki, którą rekomenduje wymieniony przeze mnie autor. Richard Flanagan nazywa książkę „Plon” Tary June Winch przełomową dla czarnej i białej Australii. Pisarka wywodzi się z rdzennego ludu Wiradjuri i porusza w swojej powieści problem języka i tożsamości. Oglądamy w niej doświadczenia rdzennej ludności, a także to jakie były skutki przemocy stosowanej na rdzennych mieszkańcach Australii. Czytaj dalej
„Plon” – Tara June Winch
Odpowiedz
Kiedy sięgnęłam po książkę Justyny Kopińskiej, spodziewałam się reportażu o wojnie w Ukrainie i rzeczywiście to otrzymałam. Zaskoczyło mnie jednak, że prócz tekstu o konflikcie, do którego tak wielu już przywykło, dostałam felietony i esej. Nie dotyczą one, tak jak by można sądzić, tylko Ukrainy czy Rosji, ale choć czytanie książek nie jest czynnością zaliczaną matematyczną, to podczas lektury tych tekstów szybko znajdziemy ich wspólny mianownik. 
Nie wszystkie książki, które czytam latem, są łatwe w odbiorze i pozwalają mi na oderwanie się od codzienności. Trafiam również na takie, które zmuszają do myślenia i kierują uwagę ku sprawom natury egzystencjalnej. Brzmi poważnie? Cóż, niekiedy i takie refleksje pojawiają się w głowie, zwłaszcza kiedy czujemy, że w naszym życiu trafiliśmy na moment nazywany często kryzysem. Taki właśnie tytuł nosi debiutancka powieść Radosława Dąbrowskiego. 
Historia Islandii jest nieco dłuższa niż historia Polski. I choć tak odległy, to właśnie ten malutki kraj sporo wniósł do naszej kultury europejskiej. Nie jestem podróżniczką, wolę raczej ciepły klimat, a jednak Islandia nawet dla kogoś takiego jak ja jest obiektem podziwu czy cichych marzeń o dalekich eskapadach. Wystarczy tylko zerknąć na zdjęcia ludzi, którzy tam się udali, by przepaść na kilka dłuższych chwil w podziwianiu tak pięknych miejsc. Jednak jest jeszcze coś, co przyciąga moją uwagę. Kultura i historia tego kawałka świata. 
Laureatka Literackiego Nobla za 2018 rok nie musi pisać na czas, by zwrócić uwagę na swoją twórczość. Miłośnicy prozy Olgi Tokarczuk nie mogli się jednak doczekać najnowszej powieści pisarki. Dlatego informacja o premierze książki „Empuzjon. Horror przyrodoleczniczy” szybko obiegła kraj i wielu ludzi czyta książkę, albo zapowiada lekturę powieści. Mnie również taka wspaniała wiadomość bardzo ucieszyła i zaczęłam ją czytać, jak tylko znalazłam chwilę. Piękna okładka (zaprojektowana przez wspaniałą ilustratorkę Joannę Concejo) przyciągnęła mój wzrok i zdziałała wręcz hipnotyzująco. Co jednak znalazłam wewnątrz? 
Kiedy śledzimy wydarzenia ze świata, nasz wzrok ostatnio skierowany jest na wschód. Sama mam wrażenie jednak, że nie jestem w stanie wszystkiego zrozumieć. Potrzebuję czegoś, co pozwoli mi spojrzeć nieco szerzej na Ukrainę i jej mieszkańców. Oczywiście najlepiej sięgnąć po literaturę, ale jakie książki warto wybrać? Z pisarzy najczęściej wymieniany jest Serhij Żadan i jego książka pt.