Jeśli cenisz klasykę literatury, z pewnością zainteresuje Cię najnowsze tłumaczenie opowiadań Ernesta Hemingwaya. Przekładu na język polski dokonał Tomasz S. Gałązka. Zbiór liczy 27 krótkich utworów autora książki „Komu bije dzwon”. Kiedyś nie doceniałam tej twórczości, obecnie dostrzegam kunszt pisarski noblisty, choć nadal poglądy na dany temat mogę mieć zupełnie inne, a jednak pociąga mnie świat wykreowany przez tego pisarza. Dlatego, kiedy tylko widzę, że na ryku trafia się nowie tłumaczenie tej klasyczną literatury, to po nią sięgam. Mam przy okazję szansę, by przypomnieć sobie znane opowieści, ale w tym przypadku poznałam zupełnie nowe historie. Czytaj dalej
„Pozostałe opowiadania” – Ernest Hemingway
Odpowiedz
Na początku tego roku sięgnęłam po książkę „Lata” Annie Ernaux. Pisałam wtedy, że francuska pisarka jest ważną kandydatką do Literackiej Nagrody Nobla. Tak też się stało i trudno byłoby mi przejść obojętnie obok najnowszej książki tej autorki, która niedawno została wydana. Chodzi o zbiór „Bliscy”. Pięknie wydany tom składa się z trzech tekstów, określanych niekiedy jako mikropowieści. Tylko „Miejsce” było już wcześniej przetłumaczone na język polski. Natomiast nowe dla czytelników będą tytuły: „Pewna kobieta” i „Druga córka”. 
Laureatka Literackiego Nobla za 2018 rok nie musi pisać na czas, by zwrócić uwagę na swoją twórczość. Miłośnicy prozy Olgi Tokarczuk nie mogli się jednak doczekać najnowszej powieści pisarki. Dlatego informacja o premierze książki „Empuzjon. Horror przyrodoleczniczy” szybko obiegła kraj i wielu ludzi czyta książkę, albo zapowiada lekturę powieści. Mnie również taka wspaniała wiadomość bardzo ucieszyła i zaczęłam ją czytać, jak tylko znalazłam chwilę. Piękna okładka (zaprojektowana przez wspaniałą ilustratorkę Joannę Concejo) przyciągnęła mój wzrok i zdziałała wręcz hipnotyzująco. Co jednak znalazłam wewnątrz? 
Nikomu nie trzeba przedstawiać Wisławy Szymborskiej. Noblistka skradła serca wielu z nas i dotarła swoją twórczością nawet do osób, które na co dzień nie sięgają po poezję. Stało się tak nie ze względu na najważniejszą nagrodę literacką, ale przez to jak jej wiersze do nas docierają i poruszają czytelnikiem. Jednocześnie niewiele wiemy o samej Wisławie Szymborskiej, dlatego niedawno wydana biografia Joanny Gromek-Illg pt. „Szymborska. Znaki szczególne. Biografia wewnętrzna”, zwróciła moją uwagę. 
Żyjemy w burzliwych czasach, tak myślimy o tym, co dzieje się teraz w naszej rzeczywistości. Jednak nie trzeba cofać się daleko w przeszłość, żeby znaleźć te historyczne momenty, podczas których wiele się działo i uznajemy je za przełomowe. Lubimy nawet uważać, że mamy o nich pewne pojęcie. Tymczasem laureat literackiej Nagrody Nobla z 2010 roku, Mario Vargas Llosa, w swej najnowszej powieści pt. „Burzliwe czasy”, pokazuje nam, że tak naprawdę niewiele wiemy o tym, co dzieje się na świecie, a jeszcze mniej rozumiemy. 
Kiedy Olga Tokarczuk wydaje książkę, to nie może ona przejść niezauważenie. Kilka dni temu premierę miał „Czuły narrator”, zbiór esejów i wykładów. Nagłówki gazet w stylu: „pierwsza książka po Noblu” nie powinny nikogo dziwić. Oby tylko zachęciły do czytania tekstów napisanych przez najbardziej znaną polską pisarkę. Trudno o większy autorytet jeśli chodzi o literaturę. Tyle, że budzi się we mnie sceptyk, który zadaje mi pytanie: czy w naszym kraju słucha się tego, co mają do powiedzenia artyści?