Do tej pory czytałam jedną powieść Justyny Hankus pt. „Dwie i pół duszy”. Rok później było jeszcze opowiadanie umieszczone w zbiorze „PoznAI przyszłość”. Jako, że oba teksty bardzo mi się spodobały informacja o premierze powieści „Poświst” bardzo mnie ucieszyła. Podtytuł „Folk noir” nasuwał już pewne podpowiedzi, że będę miała do czynienia z opowieścią, w której wystąpią ludowe demony, a magia słowiańska będzie się przeplatała z realizmem. Czytaj dalej
„Poświst. Folk noir” – Justyna Hankus
2
„Miasto niedźwiedzia” Fredricka Backmana to pierwszy tomem trylogii, na podstawie której powstał serial HBO o takim samym tytule. Zaczęłam jednak nietypowo, bo od trzeciego tomu. Książka 
Fiński pisarz, Arto Paasilinna, zasłynął za sprawą powieści „Rok zająca”. Ukazała się ona w jego kraju pół wieku temu, choć w polskim tłumaczeniu pojawiła się dopiero w 2020 roku. Sama poznawanie twórczości tego autora zaczęłam od 
Wiele dzieł literackich czeka na nowe tłumaczenia. Dzięki nim czytelnicy wracają do znanych tytułów i niekiedy podejmują dyskusję w związku z tym, jakich zmian dokonano w przekładzie. Niektóre tłumaczenia stają się kontrowersyjne, gdyż przełamują nasze przyzwyczajenia. Swojska „Ania z Zielonego Wzgórza” staje się „Anne z Zielonych Szczytów”, ale czy to coś złego? Kiedy po raz pierwszy czytałam książki Ernesta Hemingwaya, nie przypadły mi do gustu ze względu na to, że nie potrafiłam zrozumieć głównych bohaterów. W pamięci zostały mi skojarzenia: męski świat, skrywanie emocji i nieudane próby dotarcia do tego co ukryte pod górą lodową. Teraz jednak mamy nowe tłumaczenie Rafała Lisowskiego, więc znalazł się pretekst, by sięgnąć ponownie po „Komu bije dzwon”. 
Kiedy sięgam po kryminał, mam świadomość, że prawdopodobnie będzie się wpisywał w jakiś schemat. Trudno wymyślić coś zupełnie nowego. Ostatnio doszłam do wniosku, że większość tego typu powieści, po jakie sięgam, dotyczą zaginięć do jakich doszło przed laty. Czas zatem od tego odpocząć. Nie udało mi się jednak wytrwać w tym postanowieniu zbyt długo, gdyż lubię książki Anny Kańtoch, a jej najnowsza powieść, czyli „Trzecia osoba”, będzie dotyczyła właśnie zaginięć. 
Kiedy pojawiają się nowe tłumaczenia klasyki literatury, zazwyczaj chętnie po nie sięgam. Zwłaszcza, gdy translatorzy zyskali spore uznanie, a ich praca jest doceniana, czy również nagradzana. Tak jest z pewnością jeśli chodzi o przekłady Agi Zano. Dlatego, kiedy dowiedziałam się, że książka „Orlando” Virginii Woolf doczekała się nowego tłumaczenia przez wspomnianą wyżej tłumaczkę, nie zastanawiałam się długo, czy przeczytam ten tytuł.